अध्ययनम्
- अनुक्रमणिका
- मूलम्
६ ऐरम्मदो देवमुनि:। अरण्यानी।अनुष्टुप्।
अर॑ण्या॒न्यर॑ण्यान्य॒सौ या प्रेव॒ नश्य॑सि । क॒था ग्रामं॒ न पृ॑च्छसि॒ न त्वा॒ भीरि॑व विन्दती३
॥१॥ara̍ṇyā̱nyara̍ṇyānya̱sau yā preva̱ naśya̍si | ka̱thā grāma̱ṃ na pṛ̍cchasi̱ na tvā̱ bhīri̍va vindatī3
वृ॒षा॒र॒वाय॒ वद॑ते॒ यदु॒पाव॑ति चिच्चि॒कः । आ॒घा॒टिभि॑रिव धा॒वय॑न्नरण्या॒निर्म॑हीयते
॥२॥vṛ̱ṣā̱ra̱vāya̱ vada̍te̱ yadu̱pāva̍ti cicci̱kaḥ | ā̱ghā̱ṭibhi̍riva dhā̱vaya̍nnaraṇyā̱nirma̍hīyate
उ॒त गाव॑ इवादन्त्यु॒त वेश्मे॑व दृश्यते । उ॒तो अ॑रण्या॒निः सा॒यं श॑क॒टीरि॑व सर्जति
॥३॥u̱ta gāva̍ ivādantyu̱ta veśme̍va dṛśyate | u̱to a̍raṇyā̱niḥ sā̱yaṃ śa̍ka̱ṭīri̍va sarjati
गाम॒ङ्गैष आ ह्व॑यति॒ दार्व॒ङ्गैषो अपा॑वधीत् । वस॑न्नरण्या॒न्यां सा॒यमक्रु॑क्ष॒दिति॑ मन्यते
॥४॥gāma̱ṅgaiṣa ā hva̍yati̱ dārva̱ṅgaiṣo apā̍vadhīt | vasa̍nnaraṇyā̱nyāṃ sā̱yamakru̍kṣa̱diti̍ manyate
न वा अ॑रण्या॒निर्ह॑न्त्य॒न्यश्चेन्नाभि॒गच्छ॑ति । स्वा॒दोः फल॑स्य ज॒ग्ध्वाय॑ यथा॒कामं॒ नि प॑द्यते
॥५॥na vā a̍raṇyā̱nirha̍ntya̱nyaścennābhi̱gaccha̍ti | svā̱doḥ phala̍sya ja̱gdhvāya̍ yathā̱kāma̱ṃ ni pa̍dyate
आञ्ज॑नगन्धिं सुर॒भिं ब॑ह्व॒न्नामकृ॑षीवलाम् । प्राहं मृ॒गाणां॑ मा॒तर॑मरण्या॒निम॑शंसिषम्
॥६॥āñja̍nagandhiṃ sura̱bhiṃ ba̍hva̱nnāmakṛ̍ṣīvalām | prāhaṃ mṛ̱gāṇā̍ṃ mā̱tara̍maraṇyā̱nima̍śaṃsiṣam