७ प्रजापतिः परमेष्ठी। भाववृत्तम्। त्रिष्टुप्।
नास॑दासी॒न्नो सदा॑सीत्त॒दानीं॒ नासी॒द्रजो॒ नो व्यो॑मा प॒रो यत् ।
किमाव॑रीव॒: कुह॒ कस्य॒ शर्म॒न्नम्भ॒: किमा॑सी॒द्गह॑नं गभी॒रम् ॥10.129.1॥
nāsa̍dāsī̱nno sadā̍sītta̱dānī̱ṃ nāsī̱drajo̱ no vyo̍mā pa̱ro yat |
kimāva̍rīva̱: kuha̱ kasya̱ śarma̱nnambha̱: kimā̍sī̱dgaha̍naṃ gabhī̱ram
न मृ॒त्युरा॑सीद॒मृतं॒ न तर्हि॒ न रात्र्या॒ अह्न॑ आसीत्प्रके॒तः ।
आनी॑दवा॒तं स्व॒धया॒ तदेकं॒ तस्मा॑द्धा॒न्यन्न प॒रः किं च॒नास॑ ॥10.129.2॥
na mṛ̱tyurā̍sīda̱mṛta̱ṃ na tarhi̱ na rātryā̱ ahna̍ āsītprake̱taḥ |
ānī̍davā̱taṃ sva̱dhayā̱ tadeka̱ṃ tasmā̍ddhā̱nyanna pa̱raḥ kiṃ ca̱nāsa̍
तम॑ आसी॒त्तम॑सा गू॒ळ्हमग्रे॑ऽप्रके॒तं स॑लि॒लं सर्व॑मा इ॒दम् ।
तु॒च्छ्येना॒भ्वपि॑हितं॒ यदासी॒त्तप॑स॒स्तन्म॑हि॒नाजा॑य॒तैक॑म् ॥10.129.3॥
tama̍ āsī̱ttama̍sā gū̱l̤hamagre̍'prake̱taṃ sa̍li̱laṃ sarva̍mā i̱dam |
tu̱cchyenā̱bhvapi̍hita̱ṃ yadāsī̱ttapa̍sa̱stanma̍hi̱nājā̍ya̱taika̍m
काम॒स्तदग्रे॒ सम॑वर्त॒ताधि॒ मन॑सो॒ रेत॑: प्रथ॒मं यदासी॑त् ।
स॒तो बन्धु॒मस॑ति॒ निर॑विन्दन्हृ॒दि प्र॒तीष्या॑ क॒वयो॑ मनी॒षा ॥10.129.4॥
kāma̱stadagre̱ sama̍varta̱tādhi̱ mana̍so̱ reta̍: pratha̱maṃ yadāsī̍t |
sa̱to bandhu̱masa̍ti̱ nira̍vindanhṛ̱di pra̱tīṣyā̍ ka̱vayo̍ manī̱ṣā
ति॒र॒श्चीनो॒ वित॑तो र॒श्मिरे॑षाम॒धः स्वि॑दा॒सी३दु॒परि॑ स्विदासी३त् ।
रे॒तो॒धा आ॑सन्महि॒मान॑ आसन्त्स्व॒धा अ॒वस्ता॒त्प्रय॑तिः प॒रस्ता॑त् ॥10.129.5॥
ti̱ra̱ścīno̱ vita̍to ra̱śmire̍ṣāma̱dhaḥ svi̍dā̱sī3du̱pari̍ svidāsī3t |
re̱to̱dhā ā̍sanmahi̱māna̍ āsantsva̱dhā a̱vastā̱tpraya̍tiḥ pa̱rastā̍t
को अ॒द्धा वे॑द॒ क इ॒ह प्र वो॑च॒त्कुत॒ आजा॑ता॒ कुत॑ इ॒यं विसृ॑ष्टिः ।
अ॒र्वाग्दे॒वा अ॒स्य वि॒सर्ज॑ने॒नाऽथा॒ को वे॑द॒ यत॑ आब॒भूव॑ ॥10.129.6॥
ko a̱ddhā ve̍da̱ ka i̱ha pra vo̍ca̱tkuta̱ ājā̍tā̱ kuta̍ i̱yaṃ visṛ̍ṣṭiḥ |
a̱rvāgde̱vā a̱sya vi̱sarja̍ne̱nā'thā̱ ko ve̍da̱ yata̍ āba̱bhūva̍
इ॒यं विसृ॑ष्टि॒र्यत॑ आब॒भूव॒ यदि॑ वा द॒धे यदि॑ वा॒ न ।
यो अ॒स्याध्य॑क्षः पर॒मे व्यो॑म॒न्त्सो अ॒ङ्ग वे॑द॒ यदि॑ वा॒ न वेद॑ ॥10.129.7॥
i̱yaṃ visṛ̍ṣṭi̱ryata̍ āba̱bhūva̱ yadi̍ vā da̱dhe yadi̍ vā̱ na |
yo a̱syādhya̍kṣaḥ para̱me vyo̍ma̱ntso a̱ṅga ve̍da̱ yadi̍ vā̱ na veda̍