vāmanasvāmimāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi viṣṇuṃ pāpapraṇāśanam ||
vāmanasvāmināmānaṃ sarvapātakanāśanam
||1||ततो गच्छेन्महादेवि विष्णुं पापप्रणाशनम् ॥
वामनस्वामिनामानं सर्वपातकनाशनम्
puṣkarānnairṛte bhāge dhanurviśatibhiḥ smṛtam ||
yadā baddho balirdevi viṣṇunā prabhaviṣṇunā
||2||पुष्करान्नैर्ऋते भागे धनुर्विशतिभिः स्मृतम् ॥
यदा बद्धो बलिर्देवि विष्णुना प्रभविष्णुना
tadā tatra padaṃ nyastaṃ dakṣiṇaṃ viśvarūpiṇā ||
dvitīyaṃ meruśṛṃge tu tṛtīyaṃ gagane priye
||3||तदा तत्र पदं न्यस्तं दक्षिणं विश्वरूपिणा ॥
द्वितीयं मेरुशृंगे तु तृतीयं गगने प्रिये
yāvadūrdhvaṃ cotkṣipati tāvadbhinnaṃ sudūrataḥ ||
pādāgreṇa tu brahmāṇḍaṃ niṣkrāntaṃ salilaṃ tataḥ
||4||यावदूर्ध्वं चोत्क्षिपति तावद्भिन्नं सुदूरतः ॥
पादाग्रेण तु ब्रह्माण्डं निष्क्रान्तं सलिलं ततः
tataḥ svajānumātreṇa saṃprāptaṃ pṛthivītale ||
tato viṣṇupadī gaṃgā prasiddhimagamatkṣitau
||5||ततः स्वजानुमात्रेण संप्राप्तं पृथिवीतले ॥
ततो विष्णुपदी गंगा प्रसिद्धिमगमत्क्षितौ
pūrvaṃ sā puṣkare prāptā puṣkarātsā mahānadī ||
puṣkaraṃ kathyate vyoma puṣkaraṃ kathyate jalam ||
tena tatpuṣkaraṃ khyātaṃ saṃnidhānaṃ prajāpateḥ
||6||पूर्वं सा पुष्करे प्राप्ता पुष्करात्सा महानदी ॥
पुष्करं कथ्यते व्योम पुष्करं कथ्यते जलम् ॥
तेन तत्पुष्करं ख्यातं संनिधानं प्रजापतेः
tatra snānaṃ naraḥ kṛtvā yaḥ paśyati hareḥ padam ||
sa yāti paramaṃ sthānaṃ yatra devo hariḥ svayam
||7||तत्र स्नानं नरः कृत्वा यः पश्यति हरेः पदम् ॥
स याति परमं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्
tatra piṃḍapradānena tṛptiḥ syātkoṭivārṣikī ||
pitṝṇāṃ ca varārohe hyetadāha hariḥ svayam
||8||तत्र पिंडप्रदानेन तृप्तिः स्यात्कोटिवार्षिकी ॥
पितॄणां च वरारोहे ह्येतदाह हरिः स्वयम्
atra gāthā purā gītā vasiṣṭhena maharṣiṇā ||
vāmanasvāminaṃ dṛṣṭvā tāṃ śṛṇuṣva samāhitā
||9||अत्र गाथा पुरा गीता वसिष्ठेन महर्षिणा ॥
वामनस्वामिनं दृष्ट्वा तां शृणुष्व समाहिता
snātvā tu puṣkare tīrthe dṛṣṭvā viṣṇupadaṃ tataḥ ||
api kṛtvā mahatpāpaṃ kimataḥ paritapyate
||10||स्नात्वा तु पुष्करे तीर्थे दृष्ट्वा विष्णुपदं ततः ॥
अपि कृत्वा महत्पापं किमतः परितप्यते
yastatropānahau dadyādbrāhmaṇāya yatavrataḥ ||
sa yānavaramārūḍho viṣṇuloke mahīyate
||11||यस्तत्रोपानहौ दद्याद्ब्राह्मणाय यतव्रतः ॥
स यानवरमारूढो विष्णुलोके महीयते
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsakṣetra māhātmye vāmanasvāmimāhātmyavarṇanaṃnāma caturdaśottaraśatatamo'dhyāyaḥ || 114 ||