tatogacchenmahādevi kāmeśvaramiti smṛtam
īśvara uvāca
tatogacchenmahādevi kāmeśvaramiti smṛtam ||
tasyaivottaradigbhāge dhanuṣāṃ tritaye sthitam ||
ratīśvaramiti khyātaṃ tretāyāṃ tatsure śvari
||1||ततोगच्छेन्महादेवि कामेश्वरमिति स्मृतम् ॥
तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां त्रितये स्थितम् ॥
रतीश्वरमिति ख्यातं त्रेतायां तत्सुरे श्वरि
yasmindṛṣṭe manuṣyāṇāṃ pūjite tu varānane ||
naśyecca saptajanmāghaṃ gṛhabhaṃgaśca no bhavet
||2||यस्मिन्दृष्टे मनुष्याणां पूजिते तु वरानने ॥
नश्येच्च सप्तजन्माघं गृहभंगश्च नो भवेत्
devyuvāca
kenāyaṃ sthāpito deva kasmātprokto ratīśvaraḥ ||
darśanenāsya kiṃ śreyaḥ sarvaṃ vistarato vada
||3||केनायं स्थापितो देव कस्मात्प्रोक्तो रतीश्वरः ॥
दर्शनेनास्य किं श्रेयः सर्वं विस्तरतो वद
īśvara uvāca
śṛṇu devi pravakṣyāmi kathāṃ pāpapraṇāśinīm ||
ratirnāmābhavatsādhvī kāmapatnī yaśasvinī
||4||शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् ॥
रतिर्नामाभवत्साध्वी कामपत्नी यशस्विनी
dagdhe manasije pūrvaṃ devena tripurāriṇā ||
tadarthāya tapastepe tasmindeśe ratiḥ kila
||5||दग्धे मनसिजे पूर्वं देवेन त्रिपुरारिणा ॥
तदर्थाय तपस्तेपे तस्मिन्देशे रतिः किल
aṃguṣṭhāgreṇa tiṣṭhantyā yāvadyugacatuṣṭayam ||
ārādhito mahādevaḥ śāṃtena manasā priye
||6||अंगुष्ठाग्रेण तिष्ठन्त्या यावद्युगचतुष्टयम् ॥
आराधितो महादेवः शांतेन मनसा प्रिये
kasmiṃścidatha kāle tu nirbhidya dharaṇītalam ||
tadagrataḥ samuttasthau ligaṃ māheśvaraṃ priye
||7||कस्मिंश्चिदथ काले तु निर्भिद्य धरणीतलम् ॥
तदग्रतः समुत्तस्थौ लिगं माहेश्वरं प्रिये
etasminneva kāle tu vāguvācāśarīriṇī ||
āhlādayaṃtī sahasā tasyāścittaṃ varānane
||8||एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी ॥
आह्लादयंती सहसा तस्याश्चित्तं वरानने
yasmānmāheśvaraṃ liṃgaṃ tvadbhaktyā sahasotthitam ||
pūjayestanmahābhāge tataḥ kāṃtamavāpsyasi
||9||यस्मान्माहेश्वरं लिंगं त्वद्भक्त्या सहसोत्थितम् ॥
पूजयेस्तन्महाभागे ततः कांतमवाप्स्यसि
etacchutvā tu sā sādhvī devadūtasya bhāṣitam ||
talliṃgaṃ pūjayāmāsa sa bhaktyā paramayā yutā
||10||एतच्छुत्वा तु सा साध्वी देवदूतस्य भाषितम् ॥
तल्लिंगं पूजयामास स भक्त्या परमया युता
tataḥ kāmaḥ samuttasthau suptotthita iva priye ||
tataḥ prabhṛti talliṃgaṃ kāmeśvaramiti śrutam
||11||ततः कामः समुत्तस्थौ सुप्तोत्थित इव प्रिये ॥
ततः प्रभृति तल्लिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम्
tataḥ sā kāmadayitā vākyametaduvāca ha ||
prahṛṣṭā kāmadevāptyā purataḥ puṣpadhanvanaḥ
||12||ततः सा कामदयिता वाक्यमेतदुवाच ह ॥
प्रहृष्टा कामदेवाप्त्या पुरतः पुष्पधन्वनः
pūjayiṣyaṃti ye cānye liṃgametatsamāhitāḥ ||
evaṃ te vāṃchitāṃ siddhiṃ bhūyo yāsyaṃti sadgatim
||13||पूजयिष्यंति ये चान्ये लिंगमेतत्समाहिताः ॥
एवं ते वांछितां सिद्धिं भूयो यास्यंति सद्गतिम्
mano'bhīṣṭaṃ tathā sarvaṃ yadyapi syātsadurllabham ||
tatprāpsyaṃti na saṃdeho liṃgasyāsya prasādataḥ
||14||मनोऽभीष्टं तथा सर्वं यद्यपि स्यात्सदुर्ल्लभम् ॥
तत्प्राप्स्यंति न संदेहो लिंगस्यास्य प्रसादतः
evamuktvā gatā sādhvī ratiḥ kāmena saṃyutā ||
svasthāne pūrṇakāmā sā prahṛṣṭenāṃtarātmanā
||15||एवमुक्त्वा गता साध्वी रतिः कामेन संयुता ॥
स्वस्थाने पूर्णकामा सा प्रहृष्टेनांतरात्मना
enaṃ caitratrayodaśyāṃ śuklāyāṃ yaḥ samarcati ||
sakāmavadbhavennṛṇāṃ śrutaṃ saubhāgyadāyakam
||16||एनं चैत्रत्रयोदश्यां शुक्लायां यः समर्चति ॥
सकामवद्भवेन्नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम्
hṛti śrīskāṃdemahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmya ekādaśarudramāhātmye kāmeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaṇṇavatitamo'dhyāyaḥ
||96||हृति श्रीस्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः