मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Upāsanākhaṇḍaḥ, adhyāya 34

3
Upāsanākhaṇḍaḥ · 34

cintāmaṇitīrtha varṇanaṃ nāma catustriṃśo'dhyāyaḥ

nārada uvāca

kadambavṛkṣasya tale nidhāya nāsāgradṛṣṭiṃ paramāsane saḥ |

mano nirūdhyā'tha jajāpa mantraṃ ṣaḍakṣaraṃ jambharipurnarendra

||1||

कदम्बवृक्षस्य तले निधाय नासाग्रदृष्टिं परमासने सः ।

मनो निरूध्याऽथ जजाप मन्त्रं षडक्षरं जम्भरिपुर्नरेन्द्र

sahasravarṣāṇi gatāni tasya marūtpatermārutabhakṣaṇasya |

valmīkagulmāni śarīradeśe jātāni vai bhūdharavat sthirasya

||2||

सहस्रवर्षाणि गतानि तस्य मरूत्पतेर्मारुतभक्षणस्य ।

वल्मीकगुल्मानि शरीरदेशे जातानि वै भूधरवत् स्थिरस्य

tataḥprasanno bhagavān gaṇeśo yaḥ sarvagaḥ sarvavidugratejāḥ |

svatejasā vanhiśaśīnatejāṃsyācchādayansarva vilocanāni

||3||

ततःप्रसन्नो भगवान् गणेशो यः सर्वगः सर्वविदुग्रतेजाः ।

स्वतेजसा वन्हिशशीनतेजांस्याच्छादयन्सर्व विलोचनानि

caturbhujo ratnakirīṭamālī cārvaṅgadaḥ kuṇḍalamaṇḍigaṇḍaḥ |

muktāmayaṃ dāma ca nūpure ca bibhranmahārghe kaṭisūtramuccaiḥ

||4||

चतुर्भुजो रत्नकिरीटमाली चार्वङ्गदः कुण्डलमण्डिगण्डः ।

मुक्तामयं दाम च नूपुरे च बिभ्रन्महार्घे कटिसूत्रमुच्चैः

yaḥ puṣkarākṣaḥ pṛthupuṣkaro'pi bṛhatkaraḥ puṣkaraśālimālaḥ |

āvirbabhūvākhiladevamūrtiḥ sindūraśāli purato maghonaḥ

||5||

यः पुष्कराक्षः पृथुपुष्करोऽपि बृहत्करः पुष्करशालिमालः ।

आविर्बभूवाखिलदेवमूर्तिः सिन्दूरशालि पुरतो मघोनः

taṃ dṛṣṭvā bhayabhīto'bhūt kimidaṃ kimivāgatam |

kathaṃ ca jīvitaṃ me syādasthiprāṇamayasya ca

||6||

तं दृष्ट्वा भयभीतोऽभूत् किमिदं किमिवागतम् ।

कथं च जीवितं मे स्यादस्थिप्राणमयस्य च

vighno'yaṃ kiṃ mahānadya na jāne kena nirmitaḥ |

svedasrāvi śarīraṃ me kampate bodhipatravat

||7||

विघ्नोऽयं किं महानद्य न जाने केन निर्मितः ।

स्वेदस्रावि शरीरं मे कम्पते बोधिपत्रवत्

itthaṃ viklavitaṃ tasya bubudhe'khila dṛgvibhuḥ |

vināyako mahendraṃ tamuvāca mañjulaṃ vacaḥ

||8||

इत्थं विक्लवितं तस्य बुबुधेऽखिल दृग्विभुः ।

विनायको महेन्द्रं तमुवाच मञ्जुलं वचः

vināyaka uvāca

mā bhayaṃ kurū deveśa māṃ na vetsi kathaṃ sura |

yannirguṇaṃ nirvikāraṃ cidānandaṃ sanātanam

||9||

मा भयं कुरू देवेश मां न वेत्सि कथं सुर ।

यन्निर्गुणं निर्विकारं चिदानन्दं सनातनम्

kāraṇātītamavyaktaṃ jagatkāraṇakāraṇam |

yaṃ dhyāyasi sadā devaṃ mantreṇā'nena niścalaḥ

||10||

कारणातीतमव्यक्तं जगत्कारणकारणम् ।

यं ध्यायसि सदा देवं मन्त्रेणाऽनेन निश्चलः

śrānto'si bahu kālaṃ tvamiti pratyakṣatāṃ gataḥ |

tapasā'nena tuṣṭo'haṃ varaṃ dātumihāgataḥ

||11||

श्रान्तोऽसि बहु कालं त्वमिति प्रत्यक्षतां गतः ।

तपसाऽनेन तुष्टोऽहं वरं दातुमिहागतः

brahmāṇḍānāmanantānāmutpattipralayāvanam |

matta eveti viddhi tvaṃ vṛṇu yadvāñchase'nagha

||12||

ब्रह्माण्डानामनन्तानामुत्पत्तिप्रलयावनम् ।

मत्त एवेति विद्धि त्वं वृणु यद्वाञ्छसेऽनघ

nārada uvāca

śrutvā tasya vaco ramyaṃ bubudhe balabhedanaḥ |

bhagavantaṃ mahākāyaṃ devadevaṃ vināyakam

||13||

श्रुत्वा तस्य वचो रम्यं बुबुधे बलभेदनः ।

भगवन्तं महाकायं देवदेवं विनायकम्

nanāma parayā bhaktyā tata utthāya satvaraḥ |

avīdicchacīkāntaḥ pratyakṣaṃ brahmarupiṇam

||14||

ननाम परया भक्त्या तत उत्थाय सत्वरः ।

अवीदिच्छचीकान्तः प्रत्यक्षं ब्रह्मरुपिणम्

indra uvāca

brahmādayo'pi no devā vidustvāṃ sadigīśvarāḥ |

guṇām̐stava mahābāho sṛṣṭisthityantakāriṇaḥ

||15||

ब्रह्मादयोऽपि नो देवा विदुस्त्वां सदिगीश्वराः ।

गुणाँस्तव महाबाहो सृष्टिस्थित्यन्तकारिणः

padaṃ tu kṛtrimaṃ mahyaṃ śatayajñasamudbhavam |

dattaṃ tatrāpyantarāyā bhavanti bahudhā mama

||16||

पदं तु कृत्रिमं मह्यं शतयज्ञसमुद्भवम् ।

दत्तं तत्राप्यन्तराया भवन्ति बहुधा मम

mayā kathaṃ tu vijñeyo mahimā te gajānana |

yasya te'nugrahaḥ pūrṇo bhaviṣyati maheśvara

||17||

मया कथं तु विज्ञेयो महिमा ते गजानन ।

यस्य तेऽनुग्रहः पूर्णो भविष्यति महेश्वर

sa eva mahimānaṃ te jānīyād vighnakāraṇa |

tasya te guṇarūpāṇi vaktuṃ śaktirbhaviṣyati

||18||

स एव महिमानं ते जानीयाद् विघ्नकारण ।

तस्य ते गुणरूपाणि वक्तुं शक्तिर्भविष्यति

nirādhāro'khilādhāro nityajñāno'jaro'maraḥ |

nityānandena sampūrṇo māyāvī kṣara eva ca

||19||

निराधारोऽखिलाधारो नित्यज्ञानोऽजरोऽमरः ।

नित्यानन्देन सम्पूर्णो मायावी क्षर एव च

akṣaraḥ paramātmāca viśvarūpo'khileśvaraḥ |

ugraistapobhistvāṃ jñātvā nirvṛttāḥ sanakādayaḥ

||20||

अक्षरः परमात्माच विश्वरूपोऽखिलेश्वरः ।

उग्रैस्तपोभिस्त्वां ज्ञात्वा निर्वृत्ताः सनकादयः

ṣaḍakṣara prabhāveṇa dṛṣṭo'si parameśvara |

purā'yaṃ brahmaṇā''diṣṭo mantro me'nugraheṇa vai

||21||

षडक्षर प्रभावेण दृष्टोऽसि परमेश्वर ।

पुराऽयं ब्रह्मणाऽऽदिष्टो मन्त्रो मेऽनुग्रहेण वै

uktavāṃścaiva māṃ brahmā yadā'muṃ vismariṣyasi |

tadaiva bhraśyase sthānadurdaśāṃ caiva yāsyasi

||22||

उक्तवांश्चैव मां ब्रह्मा यदाऽमुं विस्मरिष्यसि ।

तदैव भ्रश्यसे स्थानदुर्दशां चैव यास्यसि

tato mayā'tilubdhena durbhāgyavaśagena tu |

dharṣitā munipatnīṃ sā tato durgatimāptavān

||23||

ततो मयाऽतिलुब्धेन दुर्भाग्यवशगेन तु ।

धर्षिता मुनिपत्नीं सा ततो दुर्गतिमाप्तवान्

punaśca dhiṣaṇoktena tena mantreṇa dṛṣṭavān |

svarūpaṃ tava deveśa sahasranayano'dhunā

||24||

पुनश्च धिषणोक्तेन तेन मन्त्रेण दृष्टवान् ।

स्वरूपं तव देवेश सहस्रनयनोऽधुना

anyamekaṃ varaṃ yāce yatastvaṃ cintitārthadaḥ |

idaṃ kadambanagaraṃ cintāmaṇipuraṃ tviti

||25||

अन्यमेकं वरं याचे यतस्त्वं चिन्तितार्थदः ।

इदं कदम्बनगरं चिन्तामणिपुरं त्विति

anuṣṭhānaphalaṃ prāptaṃ yat te dṛḍhapadāmbujam |

idānīṃ tu vara yāce yaṃ taṃ me dehi vighnapa

||26||

अनुष्ठानफलं प्राप्तं यत् ते दृढपदाम्बुजम् ।

इदानीं तु वर याचे यं तं मे देहि विघ्नप

tava vismaraṇaṃ deva na bhavenme tathā kurū |

mano me ramatāṃ tava pādāmbuje vibho

||27||

तव विस्मरणं देव न भवेन्मे तथा कुरू ।

मनो मे रमतां तव पादाम्बुजे विभो

adya prabhṛti loke'smin khyātiṃ yātu gajānana |

cintāmaṇīti tīrthaṃ tu saraśca prathatāmidam

||28||

अद्य प्रभृति लोकेऽस्मिन् ख्यातिं यातु गजानन ।

चिन्तामणीति तीर्थं तु सरश्च प्रथतामिदम्

asmin snānena dānena dharmakāmārthamuktayaḥ |

janānāṃ siddhāyaḥ santu prasādāt te jagadguro

||29||

अस्मिन् स्नानेन दानेन धर्मकामार्थमुक्तयः ।

जनानां सिद्धायः सन्तु प्रसादात् ते जगद्गुरो

munirūvāca

ākarṇya vacanaṃ śākraṃ meghagambhīranisvanaḥ |

uvāca ślakṣṇayā vācā vighneśo jagatāṃ patiḥ

||30||

आकर्ण्य वचनं शाक्रं मेघगम्भीरनिस्वनः ।

उवाच श्लक्ष्णया वाचा विघ्नेशो जगतां पतिः

vināyaka uvāca

idaṃ sampatsyate sarvaṃ yat tvayā prārthitaṃ vibho |

anya eko varaste'stu svapade tvaṃ sthiro bhava

||31||

इदं सम्पत्स्यते सर्वं यत् त्वया प्रार्थितं विभो ।

अन्य एको वरस्तेऽस्तु स्वपदे त्वं स्थिरो भव

avismṛtiśca satataṃ mama te'stu sureśvara |

yadā ca saṅkaṭaṃ te syāttadā māṃ smara vāsava

||32||

अविस्मृतिश्च सततं मम तेऽस्तु सुरेश्वर ।

यदा च सङ्कटं ते स्यात्तदा मां स्मर वासव

āvirbhāvena te kāryaṃ sarvaṃ sampādaye'niśam |

idaṃ cintāmaṇipuraṃ khyātaṃ bhuvi bhaviṣyati

||33||

आविर्भावेन ते कार्यं सर्वं सम्पादयेऽनिशम् ।

इदं चिन्तामणिपुरं ख्यातं भुवि भविष्यति

kadambapuramityetat tīrthaṃ cintāmaṇīti ca |

atra snānena sarveṣāṃ siddhayo'pi karesthitāḥ

||34||

कदम्बपुरमित्येतत् तीर्थं चिन्तामणीति च ।

अत्र स्नानेन सर्वेषां सिद्धयोऽपि करेस्थिताः

cintitaṃ ca pradāsyāmi cintāmaṇi vināyakaḥ |

nārada uvāca |

evaṃ varaṃ tato labdhvā svaḥ sindhumāyad hariḥ

||35||

चिन्तितं च प्रदास्यामि चिन्तामणि विनायकः ।

नारद उवाच ।

एवं वरं ततो लब्ध्वा स्वः सिन्धुमायद् हरिः

kṛtvā'bhiṣekaṃ taddvārā pūjayāmāsa taṃ vibhum |

gajānanaṃ mahābhāgaṃ parivārasamanvitam

||36||

कृत्वाऽभिषेकं तद्द्वारा पूजयामास तं विभुम् ।

गजाननं महाभागं परिवारसमन्वितम्

pūjitaḥ suranāthena tatraivāntardadhe vibhuḥ |

sthāpayāmāsa śakro'pi sphāṭikāṃ mūrtimādarāt

||37||

पूजितः सुरनाथेन तत्रैवान्तर्दधे विभुः ।

स्थापयामास शक्रोऽपि स्फाटिकां मूर्तिमादरात्

vaināyakīṃ śubhāṃ divyāṃ sarvāvayavasundarām |

kārayāmāsa vipulaṃ prāsādaṃ ratnakāñcanaiḥ

||38||

वैनायकीं शुभां दिव्यां सर्वावयवसुन्दराम् ।

कारयामास विपुलं प्रासादं रत्नकाञ्चनैः

natvā pradakṣiṇīkṛtya śakraḥ svaṃ padamabhyagāt |

tadetad bhuvi vikhyātaṃ cintāmaṇisaro mahat

||39||

नत्वा प्रदक्षिणीकृत्य शक्रः स्वं पदमभ्यगात् ।

तदेतद् भुवि विख्यातं चिन्तामणिसरो महत्

adyāpi sā śubhajalā gaṅgā śakrasya śāsanāt |

kṛtvā'bhiṣekaṃ tanmūrtau yātisvaṃ dhāma sarvadā

||40||

अद्यापि सा शुभजला गङ्गा शक्रस्य शासनात् ।

कृत्वाऽभिषेकं तन्मूर्तौ यातिस्वं धाम सर्वदा

evaṃ te kṣetramahimā kathito'dbhutadarśanaḥ |

sarva doṣaharaḥ śrīmān sarvakāmapradaḥ śubha

||41||

एवं ते क्षेत्रमहिमा कथितोऽद्भुतदर्शनः ।

सर्व दोषहरः श्रीमान् सर्वकामप्रदः शुभ

tatra gatvā mahīpāla snānaṃ kurū yathāvidhi |

sarvadoṣavinirmukto bhaviṣyasi na saṃśayaḥ

||42||

तत्र गत्वा महीपाल स्नानं कुरू यथाविधि ।

सर्वदोषविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः

brahmovāca

tato yayau muniḥ śīghramanupṛcchya ca taṃ nṛpam |

āśīrbhirabhinandyaiva sa rūkmāṅgadamādarāt

||43||

ततो ययौ मुनिः शीघ्रमनुपृच्छ्य च तं नृपम् ।

आशीर्भिरभिनन्द्यैव स रूक्माङ्गदमादरात्

iti śrīgaṇeśapurāṇe upāsanākhaṇḍe cintāmaṇitīrthavarṇanaṃ nāma catustriṃśo'dhyāyaḥ || 34 ||