sūtaputra tvayā proktaṃ sāvitrī nāgatā ca yat
ṛṣaya ūcuḥ
sūtaputra tvayā proktaṃ sāvitrī nāgatā ca yat ||
kauṭilyena samāyuktairāhūtā vacanaistathā ||
pulastyena punaścaiva prasaktā gṛhakarmaṇi
||1||सूतपुत्र त्वया प्रोक्तं सावित्री नागता च यत् ॥
कौटिल्येन समायुक्तैराहूता वचनैस्तथा ॥
पुलस्त्येन पुनश्चैव प्रसक्ता गृहकर्मणि
tatastu brahmaṇā kopādgāyatrī ca samāhṛtā ||
devairvipreśce sā'tīva śaṃsitā bhāryatāṃ gatā
||2||ततस्तु ब्रह्मणा कोपाद्गायत्री च समाहृता ॥
देवैर्विप्रेश्चे साऽतीव शंसिता भार्यतां गता
sāvitrī ca kathaṃ jātā tāṃ jñātvā yajñamaṇḍape ||
patnīśālāṃ praviṣṭāṃ ca sarvaṃ no vistarādvada
||3||सावित्री च कथं जाता तां ज्ञात्वा यज्ञमण्डपे ॥
पत्नीशालां प्रविष्टां च सर्वं नो विस्तराद्वद
sūta uvāca
sāvitrī vaśagaṃ kāṃtaṃ jñātvā viśvāsamāgatā ||
sthirā bhūtvā tadā sarvā devapatnīḥ samānayat
||4||सावित्री वशगं कांतं ज्ञात्वा विश्वासमागता ॥
स्थिरा भूत्वा तदा सर्वा देवपत्नीः समानयत्
gaurī lakṣmīḥ śacī medhā tathā caivāpyarundhatī ||
svadhā svāhā tathā kītirbuddhiḥ puṣṭiḥ kṣamā dhṛtiḥ ||
tathā cānyāśca bahavo hyapsarobhiḥ samanvitāḥ
||5||गौरी लक्ष्मीः शची मेधा तथा चैवाप्यरुन्धती ॥
स्वधा स्वाहा तथा कीतिर्बुद्धिः पुष्टिः क्षमा धृतिः ॥
तथा चान्याश्च बहवो ह्यप्सरोभिः समन्विताः
ghṛtācī menakā raṃbhā urvaśī ca tilottamā ||
apsarāṇāṃ gaṇāḥ sarve samājagmurdvijottamāḥ
||6||घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा ॥
अप्सराणां गणाः सर्वे समाजग्मुर्द्विजोत्तमाः
sā tābhiḥ sahitā devīpūrṇahastābhireva ca ||
saṃprahṛṣṭamanobhiśca prasthitā maṇḍapaṃ prati
||7||सा ताभिः सहिता देवीपूर्णहस्ताभिरेव च ॥
संप्रहृष्टमनोभिश्च प्रस्थिता मण्डपं प्रति
vādyamāneṣu vādyeṣu gītadhvaniyuteṣu ca ||
gandharvāṇāṃ pramukhyānāṃ kinnarāṇāṃ viśeṣataḥ
||8||वाद्यमानेषु वाद्येषु गीतध्वनियुतेषु च ॥
गन्धर्वाणां प्रमुख्यानां किन्नराणां विशेषतः
prasthitā sā mahābhāgā yāvattadyajñamaṇḍapam ||
tāvattasyāstadā cakṣuḥ prāsphuraddakṣiṇaṃ muhuḥ
||9||प्रस्थिता सा महाभागा यावत्तद्यज्ञमण्डपम् ॥
तावत्तस्यास्तदा चक्षुः प्रास्फुरद्दक्षिणं मुहुः
apasavyaṃ mṛgāścakrustathānye'pi khagādayaḥ ||
viparyastena saṃyāti śabdānkurvaṃti cāsakṛt
||10||अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तथान्येऽपि खगादयः ॥
विपर्यस्तेन संयाति शब्दान्कुर्वंति चासकृत्
dakṣiṇāni tathā'ṅgāni sphuramāṇāni vai muhuḥ ||
tasyā manasi saṃkṣobhaṃ janayati nirargalam
||11||दक्षिणानि तथाऽङ्गानि स्फुरमाणानि वै मुहुः ॥
तस्या मनसि संक्षोभं जनयति निरर्गलम्
tāśca devastriyaḥ sarvā nṛtyaṃti ca hasaṃti ca ||
gāyaṃti ca yathotsāhaṃ tasyāḥ pārśve vyavasthitāḥ
||12||ताश्च देवस्त्रियः सर्वा नृत्यंति च हसंति च ॥
गायंति च यथोत्साहं तस्याः पार्श्वे व्यवस्थिताः
na jānaṃti ca saṃkṣobhaṃ tathā śakunajaṃ hṛdi ||
anyonyasparddhayā sarvā gītanṛtyaparāyaṇāḥ
||13||न जानंति च संक्षोभं तथा शकुनजं हृदि ॥
अन्योन्यस्पर्द्धया सर्वा गीतनृत्यपरायणाः
ahaṃpūrvamahaṃpūrvaṃ praviśāmi mahāmakhe ||
ityautsukyasamopetāstā gacchaṃti tadā pathi
||14||अहंपूर्वमहंपूर्वं प्रविशामि महामखे ॥
इत्यौत्सुक्यसमोपेतास्ता गच्छंति तदा पथि
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgara khaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye sāvitryā yajñāgamanakālikotpātādyapaśakunodbhavavarṇanaṃnāmaikanavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 191 ||