मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Veṅkaṭācalamāhātmyam, adhyāya 1

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Veṅkaṭācalamāhātmyam · 1

yajñavarāhadarśanaprāptyādivarṇanam

veṅkaṭācalamāhātmyam nāradasya sumeruśikharasthayajñavarāhadarśanam pāvane naimiṣāraṇye śaunakādyā maharṣayaḥ ||

cakrire lokarakṣārthaṃ satraṃ dvādaśavārṣikam

||1||

वेङ्कटाचलमाहात्म्यम् नारदस्य सुमेरुशिखरस्थयज्ञवराहदर्शनम् पावने नैमिषारण्ये शौनकाद्या महर्षयः ॥

चक्रिरे लोकरक्षार्थं सत्रं द्वादशवार्षिकम्

tānabhyagacchatkathako vyāsaśiṣyo mahāmatiḥ ||

munirugraśravā nāma romaharṣaṇasambhavaḥ

||2||

तानभ्यगच्छत्कथको व्यासशिष्यो महामतिः ॥

मुनिरुग्रश्रवा नाम रोमहर्षणसम्भवः

samyagabhyarcitastveṣāṃ sūtaḥ paurāṇikottamaḥ |

kathayāmāsa taddivyaṃ purāṇaṃ skandanāmakam

||3||

सम्यगभ्यर्चितस्त्वेषां सूतः पौराणिकोत्तमः ।

कथयामास तद्दिव्यं पुराणं स्कन्दनामकम्

sṛṣṭisaṃhāravaṃśānāṃ vaṃśānucaritasya ca |

kathāṃ manvantarāṇāṃ ca vistarātsa nyavedayat

||4||

सृष्टिसंहारवंशानां वंशानुचरितस्य च ।

कथां मन्वन्तराणां च विस्तरात्स न्यवेदयत्

kathāstīrthaprabhāvāṇāṃ śrutvā te munipuṅgavāḥ ||

ūcire vaśinaṃ sūtaṃ kathāśravaṇakāṅkṣayā

||5||

कथास्तीर्थप्रभावाणां श्रुत्वा ते मुनिपुङ्गवाः ॥

ऊचिरे वशिनं सूतं कथाश्रवणकाङ्क्षया

ṛṣaya ūcuḥ

romaharṣaṇa sarvajña purāṇārthaviśārada ||

māhātmyaṃ śrotumicchāmo girīndrāṇāṃ mahītale ||

brūhi tvaṃ no mahābhāga ke pradhānā mahīdharāḥ

||6||

रोमहर्षण सर्वज्ञ पुराणार्थविशारद ॥

माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामो गिरीन्द्राणां महीतले ॥

ब्रूहि त्वं नो महाभाग के प्रधाना महीधराः

śrīsūta uvāca

etameva purā praśnamapṛcchaṃ jāhnavītaṭe ||

vyāsaṃ munivaraśreṣṭhaṃ so'bravīnme gurūttamaḥ

||7||

एतमेव पुरा प्रश्नमपृच्छं जाह्नवीतटे ॥

व्यासं मुनिवरश्रेष्ठं सोऽब्रवीन्मे गुरूत्तमः

vyāsa uvāca

purā devayuge sūta nārado munisattamaḥ |

sumeruśikharaṃ gatvā nānāratnasuśobhinam

||8||

पुरा देवयुगे सूत नारदो मुनिसत्तमः ।

सुमेरुशिखरं गत्वा नानारत्नसुशोभिनम्

tanmadhye vipulaṃ dīptaṃ brahmaṇo divyamālayam |

dṛṣṭvā tasyottare deśe pippaladrumamuttamam

||9||

तन्मध्ये विपुलं दीप्तं ब्रह्मणो दिव्यमालयम् ।

दृष्ट्वा तस्योत्तरे देशे पिप्पलद्रुममुत्तमम्

sahasrayojanocchrāyaṃ vistīrṇaṃ dviguṇaṃ tathā |

tanmūle maṇḍapaṃ divyaṃ nānāratnasamanvitam

||10||

सहस्रयोजनोच्छ्रायं विस्तीर्णं द्विगुणं तथा ।

तन्मूले मण्डपं दिव्यं नानारत्नसमन्वितम्

padmarāgamaṇistambhaiḥ sahasraiḥ samalaṃkṛtam ||

vaiḍūryamuktāmaṇibhiḥ kṛtasvastikamālikam

||11||

पद्मरागमणिस्तम्भैः सहस्रैः समलंकृतम् ॥

वैडूर्यमुक्तामणिभिः कृतस्वस्तिकमालिकम्

navaratnasamākīrṇaṃ divyatoraṇaśobhitam |

mṛgapakṣibhirākīrṇaṃ navaratnamayaiḥ śubhaiḥ

||12||

नवरत्नसमाकीर्णं दिव्यतोरणशोभितम् ।

मृगपक्षिभिराकीर्णं नवरत्नमयैः शुभैः

puṣparāgamahādvāraṃ saptabhūmikagopuram ||

sandīptavajrasukṛtakavāṭadvayaśobhitam ||

praviśyā'sau dadarśāntardivyamauktikamaṇḍapam ||

vaiḍūryavedikaṃ tuṅgamāruroha mahāmuniḥ

||14||

पुष्परागमहाद्वारं सप्तभूमिकगोपुरम् ॥

सन्दीप्तवज्रसुकृतकवाटद्वयशोभितम् ॥

प्रविश्याऽसौ ददर्शान्तर्दिव्यमौक्तिकमण्डपम् ॥

वैडूर्यवेदिकं तुङ्गमारुरोह महामुनिः

tanmadhye tuṅgamatulaṃ vasupādavirājitam ||

dadarśa muktāsaṅkīrṇaṃ siṃhāsanaṃ mahādyuti

||15||

तन्मध्ये तुङ्गमतुलं वसुपादविराजितम् ॥

ददर्श मुक्तासङ्कीर्णं सिंहासनं महाद्युति

tanmadhye puṣkaraṃ divyaṃ sahasradalaśobhitam ||

śvetaṃ candrasahasrābhaṃ karṇikākesarojjvalam

||16||

तन्मध्ये पुष्करं दिव्यं सहस्रदलशोभितम् ॥

श्वेतं चन्द्रसहस्राभं कर्णिकाकेसरोज्ज्वलम्

tasya madhye samāsīnaṃ pūrṇacandrāyutaprabham ||

kailāsaparvatākāraṃ sundaraṃ puruṣākṛtim

||17||

तस्य मध्ये समासीनं पूर्णचन्द्रायुतप्रभम् ॥

कैलासपर्वताकारं सुन्दरं पुरुषाकृतिम्

caturbāhumudārāṃgaṃ varāhavadanaṃ śubham ||

śaṃkhacakrābhayavarānbibhrāṇaṃ puruṣottamam

||18||

चतुर्बाहुमुदारांगं वराहवदनं शुभम् ॥

शंखचक्राभयवरान्बिभ्राणं पुरुषोत्तमम्

pītāmbaradharaṃ devaṃ puṃḍarīkāyatekṣaṇam ||

pūrṇeṃdusaumyavadanaṃ dhūpagaṃdhimukhāṃbujam

||19||

पीताम्बरधरं देवं पुंडरीकायतेक्षणम् ॥

पूर्णेंदुसौम्यवदनं धूपगंधिमुखांबुजम्

sāmadhvaniṃ yajñamūrtiṃ sruktuṇḍaṃ sruvanāsikam ||

kṣīrasāgarasaṃkāśaṃ kirīṭojjvalitānanam

||20||

सामध्वनिं यज्ञमूर्तिं स्रुक्तुण्डं स्रुवनासिकम् ॥

क्षीरसागरसंकाशं किरीटोज्ज्वलिताननम्

śrīvatsavakṣasaṃ śubhrayajñasūtravirājitam ||

kaustubhaśrīsamuddyotaṃ samunnatamahorasam

||21||

श्रीवत्सवक्षसं शुभ्रयज्ञसूत्रविराजितम् ॥

कौस्तुभश्रीसमुद्द्योतं समुन्नतमहोरसम्

jāṃbūnadamayairdivyaiḥ suratnābharaṇairyutam ||

vidyunmālāparikṣiptaśaranmeghamivojjvalam

||22||

जांबूनदमयैर्दिव्यैः सुरत्नाभरणैर्युतम् ॥

विद्युन्मालापरिक्षिप्तशरन्मेघमिवोज्ज्वलम्

vāmapādatalākrāṃtapādapīṭhavirājitam ||

kaṭakāṃgadakeyūrakuṇḍalojjvalitaṃ sadā

||23||

वामपादतलाक्रांतपादपीठविराजितम् ॥

कटकांगदकेयूरकुण्डलोज्ज्वलितं सदा

caturmukhavasiṣṭhātrimārkaṇḍeyairmunīśvaraiḥ ||

bhṛgvādibhiranekaiśca sevyamānamaharniśam

||24||

चतुर्मुखवसिष्ठात्रिमार्कण्डेयैर्मुनीश्वरैः ॥

भृग्वादिभिरनेकैश्च सेव्यमानमहर्निशम्

indrādilokapālaiśca gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ ||

sevitaṃ devadeveśaṃ praṇipatyābhigamya ca

||25||

इन्द्रादिलोकपालैश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ॥

सेवितं देवदेवेशं प्रणिपत्याभिगम्य च

divyairupaniṣadbhāgairabhiṣṭūya dharādharam ||

nāradaḥ paramaprītaḥ sthito devasya sannidhau

||26||

दिव्यैरुपनिषद्भागैरभिष्टूय धराधरम् ॥

नारदः परमप्रीतः स्थितो देवस्य सन्निधौ

atha varāhasannidhiṃ prati dharaṇyāgamanam ||

etasminnaṃtare cābhūddivyadundubhiniḥsvanaḥ

||27||

अथ वराहसन्निधिं प्रति धरण्यागमनम् ॥

एतस्मिन्नंतरे चाभूद्दिव्यदुन्दुभिनिःस्वनः

tatastamāgatā devī dharaṇī sakhisaṃyutā ||

suratnasāgarākāradivyāṃbarasamujjvalā

||28||

ततस्तमागता देवी धरणी सखिसंयुता ॥

सुरत्नसागराकारदिव्यांबरसमुज्ज्वला

sumerumandarākārastanabhārāvanāmitā ||

navadūrvādalaśyāmā sarvābharaṇabhūṣitā

||29||

सुमेरुमन्दराकारस्तनभारावनामिता ॥

नवदूर्वादलश्यामा सर्वाभरणभूषिता

ilayā vai piṃgalayā sakhībhyāṃ ca samanvitā ||

tatastābhyāṃ samānītaṃ puṣpāṇāṃ nicayaṃ mahī

||30||

इलया वै पिंगलया सखीभ्यां च समन्विता ॥

ततस्ताभ्यां समानीतं पुष्पाणां निचयं मही

śrīmadvarāhadevasya pādamūle vikīrya ca ||

praṇamya devadeveśaṃ kṛtāñjalipuṭā sthitā

||31||

श्रीमद्वराहदेवस्य पादमूले विकीर्य च ॥

प्रणम्य देवदेवेशं कृताञ्जलिपुटा स्थिता

tāṃ devīṃ śrīvarāho'pi hyāliṃgyāṃke nidhāya ca

||32||

तां देवीं श्रीवराहोऽपि ह्यालिंग्यांके निधाय च

atha dharaṇivarāhasaṃvādaḥ ||

papraccha kuśalaṃ pṛthvīṃ prītipravaṇamānasaḥ

||33||

अथ धरणिवराहसंवादः ॥

पप्रच्छ कुशलं पृथ्वीं प्रीतिप्रवणमानसः

śrīvarāha uvāca

tvāṃ niveśya mahīdevi śeṣaśīrṣe sukhāvahe ||

lokaṃ tvayi niveśyaiva tvatsahāyāndharādharān ||

hahāgato'smyahaṃ devi kimarthaṃ tvamihāgatā

||34||

त्वां निवेश्य महीदेवि शेषशीर्षे सुखावहे ॥

लोकं त्वयि निवेश्यैव त्वत्सहायान्धराधरान् ॥

हहागतोऽस्म्यहं देवि किमर्थं त्वमिहागता

pṛthivyuvāca

māṃ samuddhṛtya pātālātsahasraphaṇaśobhite ||

ratnapīṭha ivottuṃge saratne'nantamūrdhani ||

kṛtvā māṃ susthirāṃ deva bhūdharānsaṃniveśya ca

||35||

मां समुद्धृत्य पातालात्सहस्रफणशोभिते ॥

रत्नपीठ इवोत्तुंगे सरत्नेऽनन्तमूर्धनि ॥

कृत्वा मां सुस्थिरां देव भूधरान्संनिवेश्य च

maddhāraṇakṣamānpuṇyāṃstvanmayānpuruṣottama ||

teṣu mukhyānmahābāho madādhārānvadasva me

||36||

मद्धारणक्षमान्पुण्यांस्त्वन्मयान्पुरुषोत्तम ॥

तेषु मुख्यान्महाबाहो मदाधारान्वदस्व मे

atha śeṣācalasyasarvaparvatātiśāyitvavarṇanam ||

śrīvarāha uvāca ||

sumerurhimavānviṃdhyo mandaro gaṃdhamādanaḥ ||

sālagrāmaścitrakūṭo mālyavānpāriyātrakaḥ

||37||

अथ शेषाचलस्यसर्वपर्वतातिशायित्ववर्णनम् ॥

श्रीवराह उवाच ॥

सुमेरुर्हिमवान्विंध्यो मन्दरो गंधमादनः ॥

सालग्रामश्चित्रकूटो माल्यवान्पारियात्रकः

maheṃdro malayaḥ sahyaḥ siṃhādrirapi raivataḥ ||

meruputro'ñjano nāma śailaḥ svarṇamayo mahān

||38||

महेंद्रो मलयः सह्यः सिंहाद्रिरपि रैवतः ॥

मेरुपुत्रोऽञ्जनो नाम शैलः स्वर्णमयो महान्

ete śailavarāḥ sarve tvadādhārā vasundhare ||

ye mayā devasaṃghaiśca ṛṣisaṃghaiśca sevitāḥ

||39||

एते शैलवराः सर्वे त्वदाधारा वसुन्धरे ॥

ये मया देवसंघैश्च ऋषिसंघैश्च सेविताः

eteṣu pravarānvakṣye tattvataḥ śṛṇu mādhavi ||

sālagrāmaśca siṃhādriśśaileṃdro gandhamādanaḥ

||40||

एतेषु प्रवरान्वक्ष्ये तत्त्वतः शृणु माधवि ॥

सालग्रामश्च सिंहाद्रिश्शैलेंद्रो गन्धमादनः

ete śailavarā devi diśaṃ haimavatīṃ śritāḥ ||

dakṣiṇasyāṃ pratītāṃstu vakṣye śailānvasundhare

||41||

एते शैलवरा देवि दिशं हैमवतीं श्रिताः ॥

दक्षिणस्यां प्रतीतांस्तु वक्ष्ये शैलान्वसुन्धरे

aruṇādrirhastiśailo gṛdhrādrirghaṭikācalaḥ ||

ete śailavarāḥ sarve kṣīranadyāssamīpagāḥ

||42||

अरुणाद्रिर्हस्तिशैलो गृध्राद्रिर्घटिकाचलः ॥

एते शैलवराः सर्वे क्षीरनद्यास्समीपगाः

hastiśailāduttarataḥ paṃcayojanamātrataḥ ||

suvarṇamukharīnāma nadīnāṃ pravarā nadī

||43||

हस्तिशैलादुत्तरतः पंचयोजनमात्रतः ॥

सुवर्णमुखरीनाम नदीनां प्रवरा नदी

tasyā evottare tīre kamalākhyaṃ sarovaram ||

tattīre bhagavānāste śukasya varado hariḥ

||44||

तस्या एवोत्तरे तीरे कमलाख्यं सरोवरम् ॥

तत्तीरे भगवानास्ते शुकस्य वरदो हरिः

balabhadreṇa saṃyuktaḥ kṛṣṇo bhaktārtināśanaḥ ||

vaikhānasairmunigaṇairnityamārādhito'malaiḥ

||45||

बलभद्रेण संयुक्तः कृष्णो भक्तार्तिनाशनः ॥

वैखानसैर्मुनिगणैर्नित्यमाराधितोऽमलैः

kamalākhyasya sarasa uttare kānanottame ||

krośadvayārdhamātre tu haricaṃdanaśobhite ||

śrīveṃkaṭācalonāma vāsudevālayo mahān

||46||

कमलाख्यस्य सरस उत्तरे काननोत्तमे ॥

क्रोशद्वयार्धमात्रे तु हरिचंदनशोभिते ॥

श्रीवेंकटाचलोनाम वासुदेवालयो महान्

saptayojanavistīrṇaḥ śailendro yojanocchritaḥ ||

asti svarṇamayo devi ratnasānubhṛdāyataḥ

||47||

सप्तयोजनविस्तीर्णः शैलेन्द्रो योजनोच्छ्रितः ॥

अस्ति स्वर्णमयो देवि रत्नसानुभृदायतः

indrādyā daivatagaṇā vasiṣṭhādyā munīśvarāḥ ||

siddhāḥ sādhyāśca maruto dānavā daityarākṣasāḥ ||

rambhādyā apsaraḥsaṃghā vasanti niyataṃ dhare

||40||

इन्द्राद्या दैवतगणा वसिष्ठाद्या मुनीश्वराः ॥

सिद्धाः साध्याश्च मरुतो दानवा दैत्यराक्षसाः ॥

रम्भाद्या अप्सरःसंघा वसन्ति नियतं धरे

tapaścaraṃti nāgāśca garuḍāḥ kinnarāstathā ||

etairadhiṣṭhitāstatra saritaḥ puṇyadarśanāḥ ||

sarāṃsi vividhānyatra saṃti divyāni mādhavi

||49||

तपश्चरंति नागाश्च गरुडाः किन्नरास्तथा ॥

एतैरधिष्ठितास्तत्र सरितः पुण्यदर्शनाः ॥

सरांसि विविधान्यत्र संति दिव्यानि माधवि

atha svāmipuṣkariṇyāḥ sarvatīrthātiśāyitvavarṇanam ||

tīrthānāṃ caiva sarveṣāṃ śṛṇuṣva pravarāṇi vai

||50||

अथ स्वामिपुष्करिण्याः सर्वतीर्थातिशायित्ववर्णनम् ॥

तीर्थानां चैव सर्वेषां शृणुष्व प्रवराणि वै

cakratīrthaṃ daivatīrthaṃ viyadgaṃgā tathaiva ca ||

kumāradhārikātīrthaṃ pāpanāśanameva ca ||

pāṇḍavaṃ nāma tīrthaṃ ca svāmipuṣkariṇī tathā

||51||

चक्रतीर्थं दैवतीर्थं वियद्गंगा तथैव च ॥

कुमारधारिकातीर्थं पापनाशनमेव च ॥

पाण्डवं नाम तीर्थं च स्वामिपुष्करिणी तथा

saptaitāni varāṇyāhurnārāyaṇagirau śubhe ||

eteṣu pravarā devi svāmipuṣkariṇī śubhā

||52||

सप्तैतानि वराण्याहुर्नारायणगिरौ शुभे ॥

एतेषु प्रवरा देवि स्वामिपुष्करिणी शुभा

asyāstu paścime tīraṃ nivasāmi tvayā saha ||

āste'syā dakṣiṇe tīraṃ śrīnivāso jagatpatiḥ

||53||

अस्यास्तु पश्चिमे तीरं निवसामि त्वया सह ॥

आस्तेऽस्या दक्षिणे तीरं श्रीनिवासो जगत्पतिः

gaṃgādyaiḥ sakalaistīrthaiḥ samā sā sāgarāmbare ||

trailokye yāni tīrthāni sarāṃsi saritastathā ||

teṣāṃ svāmitvamāpannaṃ dhare svāmisarovare

||54||

गंगाद्यैः सकलैस्तीर्थैः समा सा सागराम्बरे ॥

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि सरांसि सरितस्तथा ॥

तेषां स्वामित्वमापन्नं धरे स्वामिसरोवरे

svāmipuṣkariṇīṃ puṇyāṃ sevituṃ divyabhūdhare ||

vasanti sarvatīrthāni teṣāṃ saṃkhyāṃ vadāmi te

||55||

स्वामिपुष्करिणीं पुण्यां सेवितुं दिव्यभूधरे ॥

वसन्ति सर्वतीर्थानि तेषां संख्यां वदामि ते

ṣaṭṣaṣṭikoṭitīrthāni puṇye'sminbhūdharottame ||

teṣu cātyaṃtamukhyāni ṣaṭ tīrthāni vasundhare

||56||

षट्षष्टिकोटितीर्थानि पुण्येऽस्मिन्भूधरोत्तमे ॥

तेषु चात्यंतमुख्यानि षट् तीर्थानि वसुन्धरे

pañcānāṃ tīrtharājānāṃ tumbo garbhasamo mahān ||

garbhavāsabhayadhvaṃsī snātānāṃ bhūdharottame

||57||

पञ्चानां तीर्थराजानां तुम्बो गर्भसमो महान् ॥

गर्भवासभयध्वंसी स्नातानां भूधरोत्तमे

dharaṇyuvāca

ṣaṭ tīrthāni mahābāho tvayoktāni mahīdhare ||

māhātmyaṃ vada teṣāṃ me yathākālaṃ yathāvidhi ||

phalāni teṣu snātānāṃ narāṇāṃ vada bhūdhara

||58||

षट् तीर्थानि महाबाहो त्वयोक्तानि महीधरे ॥

माहात्म्यं वद तेषां मे यथाकालं यथाविधि ॥

फलानि तेषु स्नातानां नराणां वद भूधर

śrīvarāha uvāca

nārāyaṇādrimāhātmyaṃ vadāmi śṛṇu mādhavi

||59||

नारायणाद्रिमाहात्म्यं वदामि शृणु माधवि

devāśca ṛṣayaścaiva yoginaḥ sanakādayaḥ ||

kṛteṃ'janādriṃ tretāyāṃ nārāyaṇagiriṃ tathā

||60||

देवाश्च ऋषयश्चैव योगिनः सनकादयः ॥

कृतेंऽजनाद्रिं त्रेतायां नारायणगिरिं तथा

dvāpare siṃhaśailaṃ ca kalau śrīveṅkaṭācalam ||

pravadantīha vidvāṃsaḥ paramātmālayaṃ girim

||61||

द्वापरे सिंहशैलं च कलौ श्रीवेङ्कटाचलम् ॥

प्रवदन्तीह विद्वांसः परमात्मालयं गिरिम्

yojanānāṃ sahasrānte dvīpāṃtaragato'pi vā ||

yo namedbhūdharendraṃ taddiśamuddiśya bhaktitaḥ ||

sarvapāpavinirmukto viṣṇulokaṃ sa gacchati

||62||

योजनानां सहस्रान्ते द्वीपांतरगतोऽपि वा ॥

यो नमेद्भूधरेन्द्रं तद्दिशमुद्दिश्य भक्तितः ॥

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

tasminṣaṭtīrthamāhātmyaṃ yathākālaṃ vadāmi te

||63||

तस्मिन्षट्तीर्थमाहात्म्यं यथाकालं वदामि ते

atha kumāradhārāmāhātmyam ||

śṛṇuṣvāvahitā bhadre sarvapāpapraṇāśanam ||

kubhasaṃsthe ravau māghe paurṇamāsyāṃ mahātithau

||64||

अथ कुमारधारामाहात्म्यम् ॥

शृणुष्वावहिता भद्रे सर्वपापप्रणाशनम् ॥

कुभसंस्थे रवौ माघे पौर्णमास्यां महातिथौ

maghānakṣatrayuktāyāṃ bhūdharendre vasundhare ||

kumāradhārikānāma sarasī lokapāvanī

||65||

मघानक्षत्रयुक्तायां भूधरेन्द्रे वसुन्धरे ॥

कुमारधारिकानाम सरसी लोकपावनी

yatrāste pārvatīsūnuḥ kārtikeyo'gnisaṃbhavaḥ ||

devasenāsamāyuktaḥ śrīnivāsārcako'male

||66||

यत्रास्ते पार्वतीसूनुः कार्तिकेयोऽग्निसंभवः ॥

देवसेनासमायुक्तः श्रीनिवासार्चकोऽमले

tasyāṃ yaḥ snāti madhyāhne tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu ||

gaṃgādisarvatīrtheṣu yaḥ snāti niyamāddharaṃ ||

dvādaśābdaṃ jagaddhātri tatphalaṃ samavāpnuyāt

||67||

तस्यां यः स्नाति मध्याह्ने तस्य पुण्यफलं शृणु ॥

गंगादिसर्वतीर्थेषु यः स्नाति नियमाद्धरं ॥

द्वादशाब्दं जगद्धात्रि तत्फलं समवाप्नुयात्

yo'nnaṃ dadāti tattīrthe śaktyā dakṣiṇayānvitam ||

sa tāvatphalamāpnoti snāne tūktaṃ phalaṃ yathā

||68||

योऽन्नं ददाति तत्तीर्थे शक्त्या दक्षिणयान्वितम् ॥

स तावत्फलमाप्नोति स्नाने तूक्तं फलं यथा

atha tuṃbatīrthamāhātmyam ||

mānasaṃsthe savitari paurṇamāsītithau dhare ||

uttarāphālgunīyukte caturthe kāla uttame

||69||

अथ तुंबतीर्थमाहात्म्यम् ॥

मानसंस्थे सवितरि पौर्णमासीतिथौ धरे ॥

उत्तराफाल्गुनीयुक्ते चतुर्थे काल उत्तमे

paṃcānāmapi tīrthānāṃ tuṃbe'tha girigahvare ||

yaḥ snāti manujo devi punargarbhe na jāyate

||70||

पंचानामपि तीर्थानां तुंबेऽथ गिरिगह्वरे ॥

यः स्नाति मनुजो देवि पुनर्गर्भे न जायते

atha ākāśagaṃgāmāhātmyam ||

agnivāhasthite bhānau citrānakṣatrasaṃyute ||

pūrṇimākhye tithau puṇye prātaḥkāle tathaiva ca ||

ākāśagaṃgāsariti snāto mokṣamavāpnuyāt

||71||

अथ आकाशगंगामाहात्म्यम् ॥

अग्निवाहस्थिते भानौ चित्रानक्षत्रसंयुते ॥

पूर्णिमाख्ये तिथौ पुण्ये प्रातःकाले तथैव च ॥

आकाशगंगासरिति स्नातो मोक्षमवाप्नुयात्

atha pāṇḍavatīrthamāhātmyam ||

vṛṣabhasthe ravau rādhe dvādaśyāṃ ravivāsare ||

śukle vāpyatha vā kṛṣṇe pakṣe bhaumasamanvite

||72||

अथ पाण्डवतीर्थमाहात्म्यम् ॥

वृषभस्थे रवौ राधे द्वादश्यां रविवासरे ॥

शुक्ले वाप्यथ वा कृष्णे पक्षे भौमसमन्विते

śukle vāpyathavā kṛṣṇe bhānuvāreṇa saṃyute ||

puṣyanakṣatrasaṃyukta hastarkṣeṇa yute'pi vā

||73||

शुक्ले वाप्यथवा कृष्णे भानुवारेण संयुते ॥

पुष्यनक्षत्रसंयुक्त हस्तर्क्षेण युतेऽपि वा

tīrthe pāṃḍavanāmnyatra saṃgave snāti yo naraḥ ||

neha duḥkhamavāpnoti paratra sukhamaśnute

||74||

तीर्थे पांडवनाम्न्यत्र संगवे स्नाति यो नरः ॥

नेह दुःखमवाप्नोति परत्र सुखमश्नुते

atha pāpanāśanatīrthamāhātmyam ||

śukle pakṣe'tha vā kṛṣṇe yārkavāreṇa saptamī ||

puṣyanakṣatrasaṃyuktā hastarkṣeṇa yutāpi vā

||75||

अथ पापनाशनतीर्थमाहात्म्यम् ॥

शुक्ले पक्षेऽथ वा कृष्णे यार्कवारेण सप्तमी ॥

पुष्यनक्षत्रसंयुक्ता हस्तर्क्षेण युतापि वा

tasyāṃ tithau mahābhāge pāpanāśanasaṃjñake ||

tīrthe yaḥ snāti niyamādbhūdharendrasya mastake

||76||

तस्यां तिथौ महाभागे पापनाशनसंज्ञके ॥

तीर्थे यः स्नाति नियमाद्भूधरेन्द्रस्य मस्तके

koṭijanmārjitaiḥ pāpairmucyate sa narottamaḥ

||77||

कोटिजन्मार्जितैः पापैर्मुच्यते स नरोत्तमः

atha devatīrthamāhātmyam ||

śṛṇu devi paraṃ guhyamanantākhye mahāgirau ||

maddivyālayavāyavye śikhare girigahvare ||

devatīrthamiti khyātaṃ taṭākamatiśobhanam

||78||

अथ देवतीर्थमाहात्म्यम् ॥

शृणु देवि परं गुह्यमनन्ताख्ये महागिरौ ॥

मद्दिव्यालयवायव्ये शिखरे गिरिगह्वरे ॥

देवतीर्थमिति ख्यातं तटाकमतिशोभनम्

tasminpuṇyatame devi snānakālaṃ vadāmi te

||79||

तस्मिन्पुण्यतमे देवि स्नानकालं वदामि ते

gurupuṣye vyatīpāte somaśravaṇake tathā ||

dineṣveteṣu yaḥ snāti tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu

||80||

गुरुपुष्ये व्यतीपाते सोमश्रवणके तथा ॥

दिनेष्वेतेषु यः स्नाति तस्य पुण्यफलं शृणु

yāni kānīha pāpāni jñānājñānakṛtāni ca ||

tāni sarvāṇi naśyaṃti devatīrthe'tipāvane

||81||

यानि कानीह पापानि ज्ञानाज्ञानकृतानि च ॥

तानि सर्वाणि नश्यंति देवतीर्थेऽतिपावने

puṇyānyapi ca vardhaṃte devatīrthanimajjanāta ||

dīrghamāyuravāpnoti putrapautrasamanvitaḥ ||

ante svargaṃ samāsādya candraloke mahīyate

||82||

पुण्यान्यपि च वर्धंते देवतीर्थनिमज्जनात ॥

दीर्घमायुरवाप्नोति पुत्रपौत्रसमन्वितः ॥

अन्ते स्वर्गं समासाद्य चन्द्रलोके महीयते

taddineṣvannado devi yāvajjīvānnado bhavet ||

atiguhyatamaṃ devi proktaṃ tubhyaṃ vasundhare

||83||

तद्दिनेष्वन्नदो देवि यावज्जीवान्नदो भवेत् ॥

अतिगुह्यतमं देवि प्रोक्तं तुभ्यं वसुन्धरे

vyāsa uvāca

śrutvātha pṛthivī devī prītipravaṇamānasā ||

iṣṭābhirvāgbhiratulaṃ tuṣṭāva dharaṇīdharam

||84||

श्रुत्वाथ पृथिवी देवी प्रीतिप्रवणमानसा ॥

इष्टाभिर्वाग्भिरतुलं तुष्टाव धरणीधरम्

atha dharaṇīkṛta varāhastutiḥ ||

dharaṇyuvāca ||

namaste devadeveśa varāhavadanācyuta ||

kṣīrasāgarasaṃkāśa vajraśṛṃga mahābhuja

||85||

अथ धरणीकृत वराहस्तुतिः ॥

धरण्युवाच ॥

नमस्ते देवदेवेश वराहवदनाच्युत ॥

क्षीरसागरसंकाश वज्रशृंग महाभुज

uddhṛtāsmi tvayā deva kalpādau sāgarāṃbhasaḥ ||

sahasrabāhunā viṣṇo dhārayāmi jagantyaham

||86||

उद्धृतास्मि त्वया देव कल्पादौ सागरांभसः ॥

सहस्रबाहुना विष्णो धारयामि जगन्त्यहम्

anekadivyābharaṇayajñasūtravirājita ||

aruṇāruṇāṃbaradhara divyaratnavibhūṣita

||87||

अनेकदिव्याभरणयज्ञसूत्रविराजित ॥

अरुणारुणांबरधर दिव्यरत्नविभूषित

udyadbhānupratīkāśapādapadma namonamaḥ ||

bālacaṃdrābhadaṃṣṭrāgramahābalaparākrama

||88||

उद्यद्भानुप्रतीकाशपादपद्म नमोनमः ॥

बालचंद्राभदंष्ट्राग्रमहाबलपराक्रम

divyacandanaliptāṃga taptakāṃcanakuṇḍala ||

indranīlamaṇidyotihemāṃgadavibhūṣita

||89||

दिव्यचन्दनलिप्तांग तप्तकांचनकुण्डल ॥

इन्द्रनीलमणिद्योतिहेमांगदविभूषित

vajradaṃṣṭrāgranirbhinnahiṇayākṣa mahābala ||

puṇḍarīkābhirāmākṣa sāmasvanamanohara

||90||

वज्रदंष्ट्राग्रनिर्भिन्नहिणयाक्ष महाबल ॥

पुण्डरीकाभिरामाक्ष सामस्वनमनोहर

śrutisīmantabhūṣātmansarvātmaścāruvikrama ||

caturānanaśaṃbhubhyāṃ vanditā''yatalocana

||91||

श्रुतिसीमन्तभूषात्मन्सर्वात्मश्चारुविक्रम ॥

चतुराननशंभुभ्यां वन्दिताऽऽयतलोचन

sarvavidyāmayākāra śabdātīta namo namaḥ ||

ānaṃdavigrahā'nanta kālakāla namonamaḥ

||92||

सर्वविद्यामयाकार शब्दातीत नमो नमः ॥

आनंदविग्रहाऽनन्त कालकाल नमोनमः

iti stutvā'calā devī vavande pādayorvibhum ||

vandamānā samudvīkṣya devaḥ phullavilocanaḥ

||93||

इति स्तुत्वाऽचला देवी ववन्दे पादयोर्विभुम् ॥

वन्दमाना समुद्वीक्ष्य देवः फुल्लविलोचनः

uddhṛtya dharaṇīṃ devīmāliliṃge'tha bāhubhiḥ ||

āghrāya dharaṇīvaktraṃ vāmāṃke sanniveśya ca

||94||

उद्धृत्य धरणीं देवीमालिलिंगेऽथ बाहुभिः ॥

आघ्राय धरणीवक्त्रं वामांके सन्निवेश्य च

atha varāhasya bhagavato dharaṇyā sākaṃ śeṣācalāgamanam ||

āruhya garuḍeśānaṃ jagāma vṛṣabhācalam ||

munīṃdrairnāradādyaiśca stūyamāno mahīpatiḥ

||95||

अथ वराहस्य भगवतो धरण्या साकं शेषाचलागमनम् ॥

आरुह्य गरुडेशानं जगाम वृषभाचलम् ॥

मुनींद्रैर्नारदाद्यैश्च स्तूयमानो महीपतिः

svāmipuṣkariṇītīre paścime lokapūjite ||

āste varāhavadano munīndraistatra pūjitaḥ ||

vaikhānasairmahābhāgairbrahmatulyairmahātmabhiḥ

||96||

स्वामिपुष्करिणीतीरे पश्चिमे लोकपूजिते ॥

आस्ते वराहवदनो मुनीन्द्रैस्तत्र पूजितः ॥

वैखानसैर्महाभागैर्ब्रह्मतुल्यैर्महात्मभिः

atha veṃkaṭācalamāhātmyaśravaṇāvasaraḥ ||

vyāsa uvāca ||

taṃ dṛṣṭvā nāradaḥ sūta munīnāmuktavānpurā ||

tadetadahamaśrauṣaṃ tatra vai munisaṃsadi

||97||

अथ वेंकटाचलमाहात्म्यश्रवणावसरः ॥

व्यास उवाच ॥

तं दृष्ट्वा नारदः सूत मुनीनामुक्तवान्पुरा ॥

तदेतदहमश्रौषं तत्र वै मुनिसंसदि

yatpṛṣṭo'haṃ tvayā sūta māhātmyaṃ dharaṇībhṛtām ||

mayā tūktaṃ yathāvaddhi nāradācca purā śrutam

||98||

यत्पृष्टोऽहं त्वया सूत माहात्म्यं धरणीभृताम् ॥

मया तूक्तं यथावद्धि नारदाच्च पुरा श्रुतम्

athādhyāyaphalaśrutiḥ ||

ya idaṃ dharmasaṃvādamāvayoḥ sūta pāvanam ||

paṭhedvā devapurato brāhmaṇānāṃ purastathā

||99||

अथाध्यायफलश्रुतिः ॥

य इदं धर्मसंवादमावयोः सूत पावनम् ॥

पठेद्वा देवपुरतो ब्राह्मणानां पुरस्तथा

sarveṣāmapi varṇānāṃ śṛṇvatāṃ bhaktipūrvakam ||

sa pratiṣṭhāmavāpnoti putrapautraiḥ samanvitaḥ

||100||

सर्वेषामपि वर्णानां शृण्वतां भक्तिपूर्वकम् ॥

स प्रतिष्ठामवाप्नोति पुत्रपौत्रैः समन्वितः

śṛṇvatāmapi sarveṣāṃ yadiṣṭaṃ tadbhaviṣyati

||101||

शृण्वतामपि सर्वेषां यदिष्टं तद्भविष्यति

sūta uvāca

iti me bhagavānvyāsaḥ provāca munisevitaḥ ||

yathāśrutaṃ mayā pūrvaṃ kṛṣṇadvaipāyanādguroḥ

||102||

इति मे भगवान्व्यासः प्रोवाच मुनिसेवितः ॥

यथाश्रुतं मया पूर्वं कृष्णद्वैपायनाद्गुरोः

tattathā sarvamevātra mayāpyuktaṃ munīśvarāḥ ||

śrutvā sūtavacastvitthaṃ te prītamanaso'bhavan

||103||

तत्तथा सर्वमेवात्र मयाप्युक्तं मुनीश्वराः ॥

श्रुत्वा सूतवचस्त्वित्थं ते प्रीतमनसोऽभवन्

ṛṣaya ūcuḥ

sūta tvayoktaṃ bhuvi parvateṣu puṇyeṣu puṇyasya mahīdharasya ||

māhātmyamasmākamahīndranāmnaḥ pāpāpahaṃ mokṣaphalapradāyakam

||104||

सूत त्वयोक्तं भुवि पर्वतेषु पुण्येषु पुण्यस्य महीधरस्य ॥

माहात्म्यमस्माकमहीन्द्रनाम्नः पापापहं मोक्षफलप्रदायकम्

tato vṛṣādriṃ saṃprāpya varāho dharaṇīyutaḥ ||

kimuktavāndharaṇyai sa tanno brūhi mahāmate

||105||

ततो वृषाद्रिं संप्राप्य वराहो धरणीयुतः ॥

किमुक्तवान्धरण्यै स तन्नो ब्रूहि महामते

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe śrīveṃkaṭācalamāhātmye dharaṇīvarāhasaṃvāde nāradasya sumeruśikharastha yajñavarāhadarśanaprāptyādivarṇanaṃnāma prathamo'dhyāyaḥ || 1 ||