मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Dharmāraṇyakhaṇḍaḥ, adhyāya 31

3
Brahmakhaṇḍaḥ · Dharmāraṇyakhaṇḍaḥ · 31

bhagavanyāni tīrthāni sevitāni tvayā vibho

śrīrāma uvāca

bhagavanyāni tīrthāni sevitāni tvayā vibho ||

eteṣāṃ paramaṃ tīrthaṃ tanmamācakṣva mānada

||1||

भगवन्यानि तीर्थानि सेवितानि त्वया विभो ॥

एतेषां परमं तीर्थं तन्ममाचक्ष्व मानद

mayā tu sītāharaṇe nihatā brahmarākṣasāḥ ||

tatpāpasya viśudayarthaṃ vada tīrthottamottamam

||2||

मया तु सीताहरणे निहता ब्रह्मराक्षसाः ॥

तत्पापस्य विशुदयर्थं वद तीर्थोत्तमोत्तमम्

vasiṣṭha uvāca

gaṃgā ca narmadā tāpī yamunā ca sarasvatī ||

gaṃḍakī gomatī pūrṇā etā nadyaḥ supāvanāḥ

||3||

गंगा च नर्मदा तापी यमुना च सरस्वती ॥

गंडकी गोमती पूर्णा एता नद्यः सुपावनाः

etāsāṃ narmadā śreṣṭhā gaṃgā tripathagāminī ||

dahate kilbiṣaṃ sarvaṃ darśanādeva rāghava

||4||

एतासां नर्मदा श्रेष्ठा गंगा त्रिपथगामिनी ॥

दहते किल्बिषं सर्वं दर्शनादेव राघव

dṛṣṭvā janmaśataṃ pāpaṃ gatvā janmaśatatrayam ||

snātvā janmasahasraṃ ca haṃti revā kalau yuge

||5||

दृष्ट्वा जन्मशतं पापं गत्वा जन्मशतत्रयम् ॥

स्नात्वा जन्मसहस्रं च हंति रेवा कलौ युगे

narmadātīramāśritya śākamūlaphalairapi ||

ekasminbhojite vipre koṭi bhojaphalaṃ labheta

||6||

नर्मदातीरमाश्रित्य शाकमूलफलैरपि ॥

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटि भोजफलं लभेत

gaṃgā gaṃgeti yo brūyādyojanānāṃ śatairapi ||

mucyate sarvapāpebhyo viṣṇulokaṃ sa gacchati

||7||

गंगा गंगेति यो ब्रूयाद्योजनानां शतैरपि ॥

मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति

phālgunāṃte kuhūṃ prāpya tathā prauṣṭhapade'site ||

pakṣe gaṃgāmadhi prāpya snānaṃ ca pitṛtarpaṇam

||8||

फाल्गुनांते कुहूं प्राप्य तथा प्रौष्ठपदेऽसिते ॥

पक्षे गंगामधि प्राप्य स्नानं च पितृतर्पणम्

kurute piṃḍadānāni so'kṣayaṃ phalamaśnute ||

śucau māse ca saṃprāpte snānaṃ vāpyāṃ karoti yaḥ

||9||

कुरुते पिंडदानानि सोऽक्षयं फलमश्नुते ॥

शुचौ मासे च संप्राप्ते स्नानं वाप्यां करोति यः

caturaśītinarakānna paśyati naro nṛpa ||

tapatyāḥ smaraṇe rāma mahāpātakināmapi

||10||

चतुरशीतिनरकान्न पश्यति नरो नृप ॥

तपत्याः स्मरणे राम महापातकिनामपि

uddharetsaptagotrāṇi kulamekottaraṃ śatam ||

yamunāyāṃ naraḥ snātvā sarvapāpaiḥ pramucyate

||11||

उद्धरेत्सप्तगोत्राणि कुलमेकोत्तरं शतम् ॥

यमुनायां नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

mahāpātakayukto'pi sa gacchetparamāṃ gatim ||

kārttikyāṃ kṛttikāyoge sarasvatyāṃ nimajjayet

||12||

महापातकयुक्तोऽपि स गच्छेत्परमां गतिम् ॥

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे सरस्वत्यां निमज्जयेत्

gacchetsa garuḍārūḍhaḥ stūyamānaḥ surottamaiḥ ||

snātvā yaḥ kārtike māsi yatra prācī sarasvatī

||13||

गच्छेत्स गरुडारूढः स्तूयमानः सुरोत्तमैः ॥

स्नात्वा यः कार्तिके मासि यत्र प्राची सरस्वती

prācīṃ mādhavamāstūya sa gacchetparamāṃ gatim ||

gaṃḍakīpuṇyatīrthe hi snānaṃ yaḥ kurute naraḥ

||14||

प्राचीं माधवमास्तूय स गच्छेत्परमां गतिम् ॥

गंडकीपुण्यतीर्थे हि स्नानं यः कुरुते नरः

śālagrāmaśilāmarcya na bhūyaḥ stanapo bhavet ||

gomatījalakallolairmajjayetkṛṣṇasannidhau

||15||

शालग्रामशिलामर्च्य न भूयः स्तनपो भवेत् ॥

गोमतीजलकल्लोलैर्मज्जयेत्कृष्णसन्निधौ

caturbhujo naro bhūtvā vaikuṇṭhe modate ciram ||

carmaṇvatīṃ namaskṛtya apaḥ spṛśati yo naraḥ

||16||

चतुर्भुजो नरो भूत्वा वैकुण्ठे मोदते चिरम् ॥

चर्मण्वतीं नमस्कृत्य अपः स्पृशति यो नरः

sa tārayati pūrvajāndaśa pūrvāndaśāparān ||

dvayośca saṃgamaṃ dṛṣṭvā śrutvā vā sāgaradhvanim

||17||

स तारयति पूर्वजान्दश पूर्वान्दशापरान् ॥

द्वयोश्च संगमं दृष्ट्वा श्रुत्वा वा सागरध्वनिम्

brahmahatyāyuto vāpi pūto gacchetparāṃ gatim ||

māghamāse prayāge tu majjanaṃ kurute naraḥ

||18||

ब्रह्महत्यायुतो वापि पूतो गच्छेत्परां गतिम् ॥

माघमासे प्रयागे तु मज्जनं कुरुते नरः

iha loke sukhaṃ bhuktvā ante viṣṇupadaṃ vrajet ||

prabhāse ye narā rāma trirātraṃ brahmacāriṇaḥ

||19||

इह लोके सुखं भुक्त्वा अन्ते विष्णुपदं व्रजेत् ॥

प्रभासे ये नरा राम त्रिरात्रं ब्रह्मचारिणः

yamalokaṃ na paśyeyuḥ kuṃbhīpākādikaṃ tathā ||

naimiṣāraṇyavāsī yo naro devatvamāpnuyāt

||20||

यमलोकं न पश्येयुः कुंभीपाकादिकं तथा ॥

नैमिषारण्यवासी यो नरो देवत्वमाप्नुयात्

devānāmālayaṃ yasmāttadeva bhuvi durlabham ||

kurukṣetre naro rāma grahaṇe candrasūryayoḥ

||21||

देवानामालयं यस्मात्तदेव भुवि दुर्लभम् ॥

कुरुक्षेत्रे नरो राम ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः

hemadānācca rājeṃdra na bhūyaḥ stanapo bhavet ||

śrīsthale darśanaṃ kṛtvā naraḥ pāpātpramucyate

||22||

हेमदानाच्च राजेंद्र न भूयः स्तनपो भवेत् ॥

श्रीस्थले दर्शनं कृत्वा नरः पापात्प्रमुच्यते

sarvaduḥkhavināśe ca viṣṇuloke mahīyate ||

kāśyapīṃ sparśayedyo gāṃ mānavo bhuvi rāghava

||23||

सर्वदुःखविनाशे च विष्णुलोके महीयते ॥

काश्यपीं स्पर्शयेद्यो गां मानवो भुवि राघव

sarvakāmadughāvāsamṛṣilokaṃ sa gacchati ||

ujjayinyāṃ tu vaiśākhe śiprāyāṃ snānamācaret

||24||

सर्वकामदुघावासमृषिलोकं स गच्छति ॥

उज्जयिन्यां तु वैशाखे शिप्रायां स्नानमाचरेत्

mocayedrauravādghorātpūrvajāṃśca sahasraśaḥ ||

siṃdhusnānaṃ naro rāma prakaroti dinatrayam

||25||

मोचयेद्रौरवाद्घोरात्पूर्वजांश्च सहस्रशः ॥

सिंधुस्नानं नरो राम प्रकरोति दिनत्रयम्

sarvapāpaviśuddhātmā kailāse modate naraḥ ||

koṭitīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā koṭīśvaraṃ śivam

||26||

सर्वपापविशुद्धात्मा कैलासे मोदते नरः ॥

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा कोटीश्वरं शिवम्

brahmahatyādibhiḥ pāpairlipyate na ca sa kvacit ||

ajñānāmapi jaṃtūnāṃ mahā'medhye tu gacchatām

||27||

ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्लिप्यते न च स क्वचित् ॥

अज्ञानामपि जंतूनां महाऽमेध्ये तु गच्छताम्

pādodbhūtaṃ payaḥ pītvā sarvapāpaṃ praṇaśyati ||

vedavatyāṃ naro yastu snāti sūryodaye śubhe

||28||

पादोद्भूतं पयः पीत्वा सर्वपापं प्रणश्यति ॥

वेदवत्यां नरो यस्तु स्नाति सूर्योदये शुभे

sarvarogātpramucyeta paraṃ sukhamavāpnuyāt ||

tīrthāni rāma sarvatra snānapānāvagāhanaiḥ

||29||

सर्वरोगात्प्रमुच्येत परं सुखमवाप्नुयात् ॥

तीर्थानि राम सर्वत्र स्नानपानावगाहनैः

nāśayaṃti manuṣyāṇāṃ sarvapāpāni līlayā ||

tīrthānāṃ paramaṃ tīrthaṃ dharmāraṇyaṃ pracakṣate

||30||

नाशयंति मनुष्याणां सर्वपापानि लीलया ॥

तीर्थानां परमं तीर्थं धर्मारण्यं प्रचक्षते

brahmaviṣṇuśivādyairyadādau saṃsthāpitaṃ purā ||

araṇyānāṃ ca sarveṣāṃ tīrthānāṃ ca viśeṣataḥ

||31||

ब्रह्मविष्णुशिवाद्यैर्यदादौ संस्थापितं पुरा ॥

अरण्यानां च सर्वेषां तीर्थानां च विशेषतः

dharmāraṇyātparaṃ nāsti bhuktimuktipradāyakam ||

svarge devāḥ praśaṃsaṃti dharmāraṇyanivāsinaḥ

||32||

धर्मारण्यात्परं नास्ति भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥

स्वर्गे देवाः प्रशंसंति धर्मारण्यनिवासिनः

te puṇyāste puṇyakṛto ye vasaṃti kalau narāḥ ||

dharmāraṇye rāmadeva sarvakilbiṣanāśane

||33||

ते पुण्यास्ते पुण्यकृतो ये वसंति कलौ नराः ॥

धर्मारण्ये रामदेव सर्वकिल्बिषनाशने

brahmahatyādipāpāni sarvasteyakṛtāni ca ||

paradāraprasaṃgādi abhakṣyabhakṣaṇādi vai

||34||

ब्रह्महत्यादिपापानि सर्वस्तेयकृतानि च ॥

परदारप्रसंगादि अभक्ष्यभक्षणादि वै

agamyāgamanā yāni asparśasparśanādi ca ||

bhasmībhavaṃti lokānāṃ dharmāraṇyāvagāhanāt

||35||

अगम्यागमना यानि अस्पर्शस्पर्शनादि च ॥

भस्मीभवंति लोकानां धर्मारण्यावगाहनात्

brahmaghnaśca kṛtaghnaśca bālaghno'nṛtabhāṣaṇaḥ ||

strīgoghnaścaiva grāmaghro dharmāraṇye vimucyate

||36||

ब्रह्मघ्नश्च कृतघ्नश्च बालघ्नोऽनृतभाषणः ॥

स्त्रीगोघ्नश्चैव ग्रामघ्रो धर्मारण्ये विमुच्यते

nātaḥ paraṃ pāvanaṃ hi pāpināṃ prāṇināṃ bhuvi ||

svargyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ vāṃchitārthapradaṃ śubham

||37||

नातः परं पावनं हि पापिनां प्राणिनां भुवि ॥

स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं वांछितार्थप्रदं शुभम्

kāmināṃ kāmadaṃ kṣetraṃ yatīnāṃ muktidāyakam ||

siddhānāṃ siddhidaṃ proktaṃ dharmāraṇyaṃ yugeyuge

||38||

कामिनां कामदं क्षेत्रं यतीनां मुक्तिदायकम् ॥

सिद्धानां सिद्धिदं प्रोक्तं धर्मारण्यं युगेयुगे

brahmovāca

vasiṣṭhavacanaṃ śrutvā rāmo dharmabhṛtāṃ varaḥ ||

paraṃ harṣamanuprāpya hṛdayānaṃdakārakam

||39||

वसिष्ठवचनं श्रुत्वा रामो धर्मभृतां वरः ॥

परं हर्षमनुप्राप्य हृदयानंदकारकम्

protphullahṛdayo rāmo romāciṃtatanūruhaḥ ||

gamanāya matiṃ cakre dharmāraṇye śubhavrataḥ

||40||

प्रोत्फुल्लहृदयो रामो रोमाचिंततनूरुहः ॥

गमनाय मतिं चक्रे धर्मारण्ये शुभव्रतः

yasminkīṭapataṃgādimānuṣāḥ paśavastathā ||

trirātrasevanenaiva mucyante sarvapātakaiḥ

||41||

यस्मिन्कीटपतंगादिमानुषाः पशवस्तथा ॥

त्रिरात्रसेवनेनैव मुच्यन्ते सर्वपातकैः

kuśasthalī yathā kāśī śūlapāṇiśca bhairavaḥ ||

yathā vai muktido rāma dharmāraṇyaṃ tathottamam

||42||

कुशस्थली यथा काशी शूलपाणिश्च भैरवः ॥

यथा वै मुक्तिदो राम धर्मारण्यं तथोत्तमम्

tato rāmo maheṣvāso mudā paramayā yutaḥ ||

prasthitastīrthayātrāyāṃ sītayā bhrātṛbhiḥ saha

||43||

ततो रामो महेष्वासो मुदा परमया युतः ॥

प्रस्थितस्तीर्थयात्रायां सीतया भ्रातृभिः सह

anujagmustadā rāmaṃ hanumāṃśca kapīśvaraḥ ||

kauśalyā ca sumitrā ca kaikeyī ca mudānvitā

||44||

अनुजग्मुस्तदा रामं हनुमांश्च कपीश्वरः ॥

कौशल्या च सुमित्रा च कैकेयी च मुदान्विता

lakṣmaṇo lakṣaṇopeto bharataśca mahāmatiḥ ||

śatrughnaḥ sainyasahitopyayodhyāvāsinastathā

||45||

लक्ष्मणो लक्षणोपेतो भरतश्च महामतिः ॥

शत्रुघ्नः सैन्यसहितोप्ययोध्यावासिनस्तथा

prakṛtayo naravyāghra dharmāraṇye viniryayuḥ ||

anujagmustadā rāmaṃ mudā paramayā yutāḥ

||46||

प्रकृतयो नरव्याघ्र धर्मारण्ये विनिर्ययुः ॥

अनुजग्मुस्तदा रामं मुदा परमया युताः

tīrthayātrāvidhiṃ kartuṃ gṛhātpracalito nṛpaḥ ||

vasiṣṭhaṃ svakulācāryamidamāha mahīpate

||47||

तीर्थयात्राविधिं कर्तुं गृहात्प्रचलितो नृपः ॥

वसिष्ठं स्वकुलाचार्यमिदमाह महीपते

śrīrāma uvāca

etadāścaryamatulaṃ kimādi dvārakābhavat ||

kiyatkālasamutpannā vasiṣṭhedaṃ vadasva me

||48||

एतदाश्चर्यमतुलं किमादि द्वारकाभवत् ॥

कियत्कालसमुत्पन्ना वसिष्ठेदं वदस्व मे

vasiṣṭha uvāca

na jānāmi mahārāja kiyatkālādabhūdidam ||

lomaśo jāṃbavāṃścaiva jānātīti ca kāraṇam

||49||

न जानामि महाराज कियत्कालादभूदिदम् ॥

लोमशो जांबवांश्चैव जानातीति च कारणम्

śarīre yatkṛtaṃ pāpaṃ nānājanmāṃtareṣvapi ||

prāyaścitaṃ hi sarveṣāmetatkṣetra paraṃ smṛtam

||50||

शरीरे यत्कृतं पापं नानाजन्मांतरेष्वपि ॥

प्रायश्चितं हि सर्वेषामेतत्क्षेत्र परं स्मृतम्

śrutveti vacanaṃ tasya rāmaṃ jñānavatāṃ varaḥ ||

gantuṃ kṛtamatistīrthaṃ yātrāvidhimathācarat

||51||

श्रुत्वेति वचनं तस्य रामं ज्ञानवतां वरः ॥

गन्तुं कृतमतिस्तीर्थं यात्राविधिमथाचरत्

vasiṣṭhaṃ cāgrataḥ kṛtvā mahāmāṃḍalikairnṛpaiḥ ||

punaścaravidhiṃ kṛtvā prasthitaścottarāṃ diśam

||52||

वसिष्ठं चाग्रतः कृत्वा महामांडलिकैर्नृपैः ॥

पुनश्चरविधिं कृत्वा प्रस्थितश्चोत्तरां दिशम्

vasiṣṭhaṃ cāgrataḥ kṛtvā pratasthe paścimāṃ diśam ||

grāmādgrāmamatikramya deśāddeśaṃ vanādvanam

||53||

वसिष्ठं चाग्रतः कृत्वा प्रतस्थे पश्चिमां दिशम् ॥

ग्रामाद्ग्राममतिक्रम्य देशाद्देशं वनाद्वनम्

vimucya niryayau rāmaḥ sasainyaḥ saparicchadaḥ ||

gajavājisahasraughai rathairyānaiśca koṭibhiḥ

||54||

विमुच्य निर्ययौ रामः ससैन्यः सपरिच्छदः ॥

गजवाजिसहस्रौघै रथैर्यानैश्च कोटिभिः

śibikābhiścāsaṃkhyābhiḥ prayayau rāghavastadā ||

gajārūḍhaḥ prapaśyaṃśca deśānvividhasauhṛdān

||55||

शिबिकाभिश्चासंख्याभिः प्रययौ राघवस्तदा ॥

गजारूढः प्रपश्यंश्च देशान्विविधसौहृदान्

śvetātapatraṃ vidhṛtya cāmareṇa śubhena ca ||

vījitaśca janaughena rāmastatra samabhyagāt

||56||

श्वेतातपत्रं विधृत्य चामरेण शुभेन च ॥

वीजितश्च जनौघेन रामस्तत्र समभ्यगात्

vāditrāṇāṃ svanaighorairnṛtyagītapuraḥsaraiḥ ||

stūyamānopi sūtaiśca yayau rāmo mudānvitaḥ

||57||

वादित्राणां स्वनैघोरैर्नृत्यगीतपुरःसरैः ॥

स्तूयमानोपि सूतैश्च ययौ रामो मुदान्वितः

daśame'hani saṃprāptaṃ dharmāraṇyamanuttamam ||

adūre hi tato rāmo dṛṣṭvā māṃḍalikaṃ puram

||58||

दशमेऽहनि संप्राप्तं धर्मारण्यमनुत्तमम् ॥

अदूरे हि ततो रामो दृष्ट्वा मांडलिकं पुरम्

tatra sthitvā sasainyastu uvāsa niśi tāṃ purīm ||

śrutvā tu nirjanaṃ kṣetramudvasaṃ ca bhayānakam

||59||

तत्र स्थित्वा ससैन्यस्तु उवास निशि तां पुरीम् ॥

श्रुत्वा तु निर्जनं क्षेत्रमुद्वसं च भयानकम्

vyāghrasiṃhākulaṃ tatra yakṣarākṣasasevitam ||

śrutvā janamukhādrāmo dharmāraṇyamaraṇyakam ||

tacchrutvā rāmadevastu na ciṃtā kriyatāmiti

||60||

व्याघ्रसिंहाकुलं तत्र यक्षराक्षससेवितम् ॥

श्रुत्वा जनमुखाद्रामो धर्मारण्यमरण्यकम् ॥

तच्छ्रुत्वा रामदेवस्तु न चिंता क्रियतामिति

tatrasthānvaṇijaḥ śūrāndakṣānsvavyavasāyake

||61||

तत्रस्थान्वणिजः शूरान्दक्षान्स्वव्यवसायके

samarthānhi mahākāyānmahābalaparākramān ||

samāhūya tadā kāle vākyametadathābravīt

||62||

समर्थान्हि महाकायान्महाबलपराक्रमान् ॥

समाहूय तदा काले वाक्यमेतदथाब्रवीत्

śibikāṃ susuvaṇāṃ me śīghraṃ vāhayatāciram ||

yathā kṣaṇena caikena dharmaraṇyaṃ vrajāmyaham

||63||

शिबिकां सुसुवणां मे शीघ्रं वाहयताचिरम् ॥

यथा क्षणेन चैकेन धर्मरण्यं व्रजाम्यहम्

tatra snātvā ca pītvā ca sarvapāpātpramucyate ||

evaṃ te vaṇijaḥ sarvai rāmeṇa preritāstadā

||64||

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च सर्वपापात्प्रमुच्यते ॥

एवं ते वणिजः सर्वै रामेण प्रेरितास्तदा

tathetyuktvā ca te sarve ūhustacchibikāṃ tadā ||

kṣetramadhye yadā rāmaḥ praviṣṭaḥ sahasainikaḥ

||65||

तथेत्युक्त्वा च ते सर्वे ऊहुस्तच्छिबिकां तदा ॥

क्षेत्रमध्ये यदा रामः प्रविष्टः सहसैनिकः

tadyānasya gatirmaṃdā saṃjātā kila bhārata ||

maṃdaśabdāni vādyāni mātaṃgā maṃdagāminaḥ

||66||

तद्यानस्य गतिर्मंदा संजाता किल भारत ॥

मंदशब्दानि वाद्यानि मातंगा मंदगामिनः

hayāśca tādṛśā jātā rāmo vismaya māgataḥ ||

guruṃ papraccha vinayādvaśiṣṭhaṃ munipuṃgavam

||67||

हयाश्च तादृशा जाता रामो विस्मय मागतः ॥

गुरुं पप्रच्छ विनयाद्वशिष्ठं मुनिपुंगवम्

kimetanmaṃdagatayaścitraṃ hṛdi munīśvara ||

trikālajño muniḥ prāha dharmakṣetramupāgatam

||68||

किमेतन्मंदगतयश्चित्रं हृदि मुनीश्वर ॥

त्रिकालज्ञो मुनिः प्राह धर्मक्षेत्रमुपागतम्

tīrthe purātane rāma pādacāreṇa gamyate ||

evaṃ kṛte tataḥ paścātsainyasaukhyaṃ bhaviṣyati

||69||

तीर्थे पुरातने राम पादचारेण गम्यते ॥

एवं कृते ततः पश्चात्सैन्यसौख्यं भविष्यति

pādacārī tatau rāmaḥ sainyena saha saṃyutaḥ ||

madhuvāsanake grāme prāptaḥ paramabhāvanaḥ

||70||

पादचारी ततौ रामः सैन्येन सह संयुतः ॥

मधुवासनके ग्रामे प्राप्तः परमभावनः

guruṇā coktamārgeṇa mātṝṇāṃ pūjanaṃ kṛtam ||

nānopahārairvividhaiḥ pratiṣṭhāvidhipūrvakam

||73||

गुरुणा चोक्तमार्गेण मातॄणां पूजनं कृतम् ॥

नानोपहारैर्विविधैः प्रतिष्ठाविधिपूर्वकम्

tato rāmo harikṣetraṃ suvarṇādakṣiṇe taṭe ||

nirīkṣya yajñayogyāśca bhūmīrvai bahuśastathā

||72||

ततो रामो हरिक्षेत्रं सुवर्णादक्षिणे तटे ॥

निरीक्ष्य यज्ञयोग्याश्च भूमीर्वै बहुशस्तथा

kṛtakṛtyaṃ tadātmānaṃ mene rāmo raghūdvahaḥ ||

dharmasthānaṃ nirīkṣyātha suvarṇākṣottare taṭe

||73||

कृतकृत्यं तदात्मानं मेने रामो रघूद्वहः ॥

धर्मस्थानं निरीक्ष्याथ सुवर्णाक्षोत्तरे तटे

sainyasaṃghaṃ samuttīryya babhrāma kṣetramadhyataḥ ||

tatra tīrtheṣu sarveṣu devatāyataneṣu ca

||74||

सैन्यसंघं समुत्तीर्य्य बभ्राम क्षेत्रमध्यतः ॥

तत्र तीर्थेषु सर्वेषु देवतायतनेषु च

yathoktāni ca karmāṇi rāmaścakre vidhānataḥ ||

śrāddhāni vidhivaccakre śraddhayā parayā yutaḥ

||75||

यथोक्तानि च कर्माणि रामश्चक्रे विधानतः ॥

श्राद्धानि विधिवच्चक्रे श्रद्धया परया युतः

sthāpayāmāsa rāmeśaṃ tathā kāmeśvaraṃ punaḥ ||

sthānādvāyupradeśe tu suvarṇo bhayatastaṭe

||76||

स्थापयामास रामेशं तथा कामेश्वरं पुनः ॥

स्थानाद्वायुप्रदेशे तु सुवर्णो भयतस्तटे

kṛtvaivaṃ kṛtakṛtyo'bhūdrāmo daśarathātmajaḥ ||

kṛtvā sarvavidhiṃ caiva sabhāyāṃ samupāviśat

||77||

कृत्वैवं कृतकृत्योऽभूद्रामो दशरथात्मजः ॥

कृत्वा सर्वविधिं चैव सभायां समुपाविशत्

tāṃ niśāṃ sa nadītīre suṣvāpa raghunaṃdanaḥ ||

tato'rddharātre saṃjāte rāmo rājīvalocanaḥ

||78||

तां निशां स नदीतीरे सुष्वाप रघुनंदनः ॥

ततोऽर्द्धरात्रे संजाते रामो राजीवलोचनः

jāgṛtastu tadā kāla ekākī dharmavatsalaḥ ||

aśrauṣīcca kṣaṇe tasminrāmo nārīvirodanam

||79||

जागृतस्तु तदा काल एकाकी धर्मवत्सलः ॥

अश्रौषीच्च क्षणे तस्मिन्रामो नारीविरोदनम्

niśāyāṃ karuṇairvākyai rudaṃtīṃ kurarīmiva ||

cārairvilokayāmāsa rāmastāmatisaṃbhramāt

||80||

निशायां करुणैर्वाक्यै रुदंतीं कुररीमिव ॥

चारैर्विलोकयामास रामस्तामतिसंभ्रमात्

dṛṣṭvātivihvalāṃ nārīṃ kraṃdantīṃ karuṇaiḥ svaraiḥ ||

pṛṣṭā sā duḥkhitā nārī rāmadūtaistadānagha

||81||

दृष्ट्वातिविह्वलां नारीं क्रंदन्तीं करुणैः स्वरैः ॥

पृष्टा सा दुःखिता नारी रामदूतैस्तदानघ

dūtā ūcuḥ

kāsi tvaṃ subhage nāri devī vā dānavī nu kim ||

kena vā trāsitāsi tvaṃ muṣṭaṃ kena dhanaṃ tava

||82||

कासि त्वं सुभगे नारि देवी वा दानवी नु किम् ॥

केन वा त्रासितासि त्वं मुष्टं केन धनं तव

vikalā dāruṇāñchabdānudgiraṃtī muhurmuhuḥ ||

kathayasva yathātathyaṃ rāmo rājābhipṛcchati

||83||

विकला दारुणाञ्छब्दानुद्गिरंती मुहुर्मुहुः ॥

कथयस्व यथातथ्यं रामो राजाभिपृच्छति

tayoktaṃ svāminaṃ dūtāḥ preṣayadhvaṃ mamāṃtikam ||

yathāhaṃ mānasaṃ duḥkhaṃ śāṃtyai tasmai nivedaye

||84||

तयोक्तं स्वामिनं दूताः प्रेषयध्वं ममांतिकम् ॥

यथाहं मानसं दुःखं शांत्यै तस्मै निवेदये

tathetyuktvā tato dūtā rāmamāgatya cābruvan

||85||

तथेत्युक्त्वा ततो दूता राममागत्य चाब्रुवन्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe pūrvabhāge dharmāraṇyamāhātmye dūtāgamanaṃnāmaikatriṃśo 'dhyāyaḥ || 31 ||