dvārikāmāhātmyavarṇanam
vyāsa uvāca
mārkaṃḍeyoddhāṭitaṃ vai svargadvāramapāvṛtam ||
tatra ye dehasaṃtyāgaṃ kurvaṃti phalakāṃkṣayā
||1||मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् ॥
तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया
labhaṃte tatphalaṃ hyaṃte viṣṇoḥ sāyujyamāpnuyuḥ ||
ataḥ kiṃ bahunoktena dvāravatyāṃ sadā naraiḥ
||2||लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः ॥
अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः
dehatyāgaḥ prakartavyo viṣṇorlokajigīṣayā ||
anāśake jale vāgnau ye ca saṃti narottamāḥ ||
sarvapāpavinirmuktā yāṃti viṣṇoḥ purīṃ sadā
||3||देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया ॥
अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः ॥
सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा
anyopi vyādhirahito gacchedanaśanaṃ tu yaḥ ||
sarvapāpa vinirmukto yāti viṣṇoḥ purīṃ naraḥ
||4||अन्योपि व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ॥
सर्वपाप विनिर्मुक्तो याति विष्णोः पुरीं नरः
śatavarṣasahasrāṇāṃ vasedaṃte divi dvijaḥ ||
brāhmaṇebhyaḥ paraṃ nāsti pavitraṃ pāvanaṃ bhuvi
||5||शतवर्षसहस्राणां वसेदंते दिवि द्विजः ॥
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पवित्रं पावनं भुवि
upavāsai stathā tulyaṃ tapaḥ karmma na vidyate ||
nāsti vedātparaṃ śāstraṃ nāsti mātṛsamo guru
||6||उपवासै स्तथा तुल्यं तपः कर्म्म न विद्यते ॥
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरु
na dharmātparamastīha tapo nānaśanātparam ||
snātvā yaḥ kurute 'trāpi śrāddhaṃ piṃḍodakakriyām
||7||न धर्मात्परमस्तीह तपो नानशनात्परम् ॥
स्नात्वा यः कुरुते ऽत्रापि श्राद्धं पिंडोदकक्रियाम्
tṛpyaṃti pitarastasya yāvadbrahmadivāniśam ||
tatra tīrthe naraḥ snātvā keśavaṃ yastu pūjayet
||8||तृप्यंति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिवानिशम् ॥
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा केशवं यस्तु पूजयेत्
sa muktapātakaiḥ sarverviṣṇulokamavāpnuyāt ||
tīrthānāmuttamaṃ tīrthaṃ yatra saṃnihito hariḥ
||9||स मुक्तपातकैः सर्वेर्विष्णुलोकमवाप्नुयात् ॥
तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र संनिहितो हरिः
harate sakalaṃ pāpaṃ tasmiṃstīrthe sthitasya saḥ ||
muktidaṃ mokṣakāmānāṃ dhanadaṃ ca dhanārthinām ||
āyurdaṃ sukhada caiva sarvakāmaphalapradam
||10||हरते सकलं पापं तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य सः ॥
मुक्तिदं मोक्षकामानां धनदं च धनार्थिनाम् ॥
आयुर्दं सुखद चैव सर्वकामफलप्रदम्
kimanyenātra tīrthena yatra devo janārddanaḥ ||
svayaṃ vasati nityaṃ hi sarveṣāmanukampayā
||11||किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्द्दनः ॥
स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया
tatra yaddīyate kiciddānaṃ śraddhāsamanvitam ||
akṣayaṃ tadbhavetsarvamiha loke paratra ca
||12||तत्र यद्दीयते किचिद्दानं श्रद्धासमन्वितम् ॥
अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च
yajñairdānaistapo bhiśca yatphalaṃ prāpyate budhaiḥ ||
tadatra snānamātreṇa śūdrairapi susevakaiḥ
||13||यज्ञैर्दानैस्तपो भिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः ॥
तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः
tatra śrāddhaṃ ca yaḥ kuryādekādaśyāmupoṣitaḥ ||
sa pitṝnuddhare tsarvānnarakebhyo na saṃśayaḥ
||14||तत्र श्राद्धं च यः कुर्यादेकादश्यामुपोषितः ॥
स पितॄनुद्धरे त्सर्वान्नरकेभ्यो न संशयः
akṣayyāṃ tṛptimāpnoti paramātmā janārddanaḥ ||
dīyate'tra yaduddiśya tadakṣayyamudāhṛtam
||15||अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति परमात्मा जनार्द्दनः ॥
दीयतेऽत्र यदुद्दिश्य तदक्षय्यमुदाहृतम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe pūrvabhāge dharmāraṇyamāhātmye dvārikāmāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaḍviṃśo'dhyāyaḥ || 26 ||