मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kārtikamāsamāhātmyam, adhyāya 14

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Kārtikamāsamāhātmyam · 14

jalaṃdharotpattivarṇanam

pṛthuruvāca

yattvayā kathitaṃ brahmanvratamūrjasya vistarāt ||

tatra yā tulasīmūle viṣṇoḥ pūjā tvayoditā

||1||

यत्त्वया कथितं ब्रह्मन्व्रतमूर्जस्य विस्तरात् ॥

तत्र या तुलसीमूले विष्णोः पूजा त्वयोदिता

tenā'haṃ praṣṭumicchāmi māhātmyaṃ tulasībhavam ||

kathaṃ sā'tipriyā tasya devadevasya śārṅgiṇaḥ

||2||

तेनाऽहं प्रष्टुमिच्छामि माहात्म्यं तुलसीभवम् ॥

कथं साऽतिप्रिया तस्य देवदेवस्य शार्ङ्गिणः

kathameṣā samutpannā kasminsthāne ca nārada ||

evaṃ brūhi samāsena sarvajño'si mato mama

||3||

कथमेषा समुत्पन्ना कस्मिन्स्थाने च नारद ॥

एवं ब्रूहि समासेन सर्वज्ञोऽसि मतो मम

nārada uvāca

śṛṇu rājannavahito māhātmyaṃ tulasībhavam ||

setihāsaṃ purāvṛttaṃ tatsarvaṃ kathayāmi te

||4||

शृणु राजन्नवहितो माहात्म्यं तुलसीभवम् ॥

सेतिहासं पुरावृत्तं तत्सर्वं कथयामि ते

purā śakraḥ śivaṃ draṣṭumagātkailāsaparvatam ||

sarvadevaiḥ parivṛto hyapsarogaṇasevitaḥ

||5||

पुरा शक्रः शिवं द्रष्टुमगात्कैलासपर्वतम् ॥

सर्वदेवैः परिवृतो ह्यप्सरोगणसेवितः

yāvadgataḥ śivagṛhaṃ tāvattatra sa dṛṣṭavān ||

puruṣaṃ bhīmakarmāṇaṃ daṃṣṭrā''nanavibhīṣaṇam

||6||

यावद्गतः शिवगृहं तावत्तत्र स दृष्टवान् ॥

पुरुषं भीमकर्माणं दंष्ट्राऽऽननविभीषणम्

sa pṛṣṭastena kastvaṃ bhoḥ kva gato jagadīśvaraḥ ||

evaṃ punaḥ punaḥ pṛṣṭaḥ sa tadā noktavānnṛpa

||7||

स पृष्टस्तेन कस्त्वं भोः क्व गतो जगदीश्वरः ॥

एवं पुनः पुनः पृष्टः स तदा नोक्तवान्नृप

tataḥ kuddho vajrapāṇistaṃ nirbhartsya vaco'bravīt ||

re mayā pṛcchayamāno'pi nottaraṃ dattavānasi

||8||

ततः कुद्धो वज्रपाणिस्तं निर्भर्त्स्य वचोऽब्रवीत् ॥

रे मया पृच्छयमानोऽपि नोत्तरं दत्तवानसि

atastvāṃ hanmi vajreṇa kaste trātā'sti durmate ||

ityudīrya tato vajrī vajreṇā'bhyahanaddṛḍham

||9||

अतस्त्वां हन्मि वज्रेण कस्ते त्राताऽस्ति दुर्मते ॥

इत्युदीर्य ततो वज्री वज्रेणाऽभ्यहनद्दृढम्

tenāsya kaṇṭho nīlatvamagādvajraṃ ca bhasmatām ||

tato rudraḥ prajajvāla tejasā pradahanniva

||10||

तेनास्य कण्ठो नीलत्वमगाद्वज्रं च भस्मताम् ॥

ततो रुद्रः प्रजज्वाल तेजसा प्रदहन्निव

dṛṣṭvā bṛhaspatistūrṇaṃ kṛtāṃjalipuṭo'bhavat ||

indraṃ ca daṃḍavadbhūmau kṛtvā stotuṃ pracakrame

||11||

दृष्ट्वा बृहस्पतिस्तूर्णं कृतांजलिपुटोऽभवत् ॥

इन्द्रं च दंडवद्भूमौ कृत्वा स्तोतुं प्रचक्रमे

bṛhaspatiruvāca

namo devādhipataye tryaṃbakāya kapardine ||

tripuraghnāya śarvāya namo'dhaṃkaniṣūdine

||12||

नमो देवाधिपतये त्र्यंबकाय कपर्दिने ॥

त्रिपुरघ्नाय शर्वाय नमोऽधंकनिषूदिने

virūpāyā'tirūpāya bahurūpāya śaṃbhave ||

yajñavidhvaṃsakartre ca yajñānāṃ phaladāyine

||13||

विरूपायाऽतिरूपाय बहुरूपाय शंभवे ॥

यज्ञविध्वंसकर्त्रे च यज्ञानां फलदायिने

kālāṃtakāya kālāya kālabhogidharāya ca ||

namo brahmaśirohaṃtre brāhmaṇāya namo namaḥ

||14||

कालांतकाय कालाय कालभोगिधराय च ॥

नमो ब्रह्मशिरोहंत्रे ब्राह्मणाय नमो नमः

nārada uvāca

evaṃ stutastadā śaṃbhurdhiṣaṇena jagāda tam ||

saṃharannayanajvālāṃ trilokīdahana kṣamām

||15||

एवं स्तुतस्तदा शंभुर्धिषणेन जगाद तम् ॥

संहरन्नयनज्वालां त्रिलोकीदहन क्षमाम्

varaṃ varaya bho brahmanprītaḥ stutyā'nayā tava ||

indrasya jīvadānena jīveti tvaṃ prathāṃ vajra

||16||

वरं वरय भो ब्रह्मन्प्रीतः स्तुत्याऽनया तव ॥

इन्द्रस्य जीवदानेन जीवेति त्वं प्रथां वज्र

bṛhaspatiruvāca

yadi tuṣṭo'si deva tvaṃ pāhīṃdraṃ śaraṇāgatam ||

agnireṣa śamaṃ yātu bhālanetrasamudbhavaḥ

||17||

यदि तुष्टोऽसि देव त्वं पाहींद्रं शरणागतम् ॥

अग्निरेष शमं यातु भालनेत्रसमुद्भवः

īśvara uvāca

punaḥ praveśamāyāti bhālanetre kathaṃ śikhī ||

enaṃ tyakṣyāmyahaṃ dūre yatheṃdraṃ naiva pīḍayet

||18||

पुनः प्रवेशमायाति भालनेत्रे कथं शिखी ॥

एनं त्यक्ष्याम्यहं दूरे यथेंद्रं नैव पीडयेत्

nārada uvāca

ityuktvā taṃ kare dhṛtvā prākṣipallavaṇārṇave ||

so'patatsiṃdhugaṃgāyāḥ sāgarasya ca saṃgame

||19||

इत्युक्त्वा तं करे धृत्वा प्राक्षिपल्लवणार्णवे ॥

सोऽपतत्सिंधुगंगायाः सागरस्य च संगमे

tāvatsa bālarūpatvamagāttatra ruroda ca ||

rudatastasya śabdena prākaṃpaddharaṇī muhuḥ

||20||

तावत्स बालरूपत्वमगात्तत्र रुरोद च ॥

रुदतस्तस्य शब्देन प्राकंपद्धरणी मुहुः

svargādyāḥ satyalokāṃtāstatsvanādbadhirīkṛtāḥ ||

śrutvā brahmā yayau tatra kimetaditi vismitaḥ

||21||

स्वर्गाद्याः सत्यलोकांतास्तत्स्वनाद्बधिरीकृताः ॥

श्रुत्वा ब्रह्मा ययौ तत्र किमेतदिति विस्मितः

tāvatsamudrasyotsaṃge taṃ bālaṃ sa dadarśa ha ||

dṛṣṭvā brahmāṇamāyātaṃ samudro'pi kṛtāṃjaliḥ

||22||

तावत्समुद्रस्योत्संगे तं बालं स ददर्श ह ॥

दृष्ट्वा ब्रह्माणमायातं समुद्रोऽपि कृतांजलिः

praṇamya śirasā bālaṃ tasyotsaṃge nyaveśayat ||

bho brahmansiṃdhugaṃgāyāṃ jāto'yaṃ mama putrakaḥ ||

jātakarmā''disaṃskārānkuruṣvā'dya jagadguro

||23||

प्रणम्य शिरसा बालं तस्योत्संगे न्यवेशयत् ॥

भो ब्रह्मन्सिंधुगंगायां जातोऽयं मम पुत्रकः ॥

जातकर्माऽऽदिसंस्कारान्कुरुष्वाऽद्य जगद्गुरो

nārada uvāca

itthaṃ vadati pāthodhau sa bālaḥ sāgarātmajaḥ

||24||

इत्थं वदति पाथोधौ स बालः सागरात्मजः

brahmāṇamagrahītkūrce vidhunvaṃstaṃ muhurmuhuḥ ||

dhunvatastasya kūrce tu netrābhyāmagamajjalam ||

kathaṃcinmuktakūrco'tha brahmā provāca sāgaram

||25||

ब्रह्माणमग्रहीत्कूर्चे विधुन्वंस्तं मुहुर्मुहुः ॥

धुन्वतस्तस्य कूर्चे तु नेत्राभ्यामगमज्जलम् ॥

कथंचिन्मुक्तकूर्चोऽथ ब्रह्मा प्रोवाच सागरम्

brahmovāca

netrābhyāṃ vidhṛtaṃ yasmādanenaitajjalaṃ mama ||

tasmājjalaṃdhara iti khyāto nāmnā bhaviṣyati

||26||

नेत्राभ्यां विधृतं यस्मादनेनैतज्जलं मम ॥

तस्माज्जलंधर इति ख्यातो नाम्ना भविष्यति

anenaivaiṣa taruṇaḥ sarvaśastrāstrapāragaḥ ||

avadhyaḥ sarvabhūtānāṃ vinā rudraṃ bhaviṣyati

||27||

अनेनैवैष तरुणः सर्वशस्त्रास्त्रपारगः ॥

अवध्यः सर्वभूतानां विना रुद्रं भविष्यति

yata eṣa samudbhūtastatraivāṃtaṃ gamiṣyati

||28||

यत एष समुद्भूतस्तत्रैवांतं गमिष्यति

nārada uvāca

ityuktvā śukramāhūya rājye taṃ cābhyaṣecayat ||

āmaṃtrya saritāṃ nāthaṃ brahmāṃtardhānamāgamat

||29||

इत्युक्त्वा शुक्रमाहूय राज्ये तं चाभ्यषेचयत् ॥

आमंत्र्य सरितां नाथं ब्रह्मांतर्धानमागमत्

atha taddarśanotphullanayanaḥ sāgarastadā ||

kālanemisutāṃ vṛṃdāṃ tadbhāryārthamayācata

||30||

अथ तद्दर्शनोत्फुल्लनयनः सागरस्तदा ॥

कालनेमिसुतां वृंदां तद्भार्यार्थमयाचत

te kālanemipramukhāstato'surāstasmai sutāṃ tāṃ pradaduḥ praharṣitāḥ ||

sa cā'pi tāṃ prāpya suhṛdvarāṃ vaśāṃ śaśāsa gāṃ śukrasahāyavānbalī

||31||

ते कालनेमिप्रमुखास्ततोऽसुरास्तस्मै सुतां तां प्रददुः प्रहर्षिताः ॥

स चाऽपि तां प्राप्य सुहृद्वरां वशां शशास गां शुक्रसहायवान्बली

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe kārtikamāsamāhātmye jalaṃdharotpattivarṇanaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ || 14 ||