pārtheśvaramāhātmyavarṇanam
pulastya uvāca
tataḥ pārtheśvaraṃ gacchedevaṃ pātakanāśanam ||
yaṃ dṛṣṭvā mānavaḥ samyaṅmucyate sarvapātakaiḥ
||1||ततः पार्थेश्वरं गच्छेदेवं पातकनाशनम् ॥
यं दृष्ट्वा मानवः सम्यङ्मुच्यते सर्वपातकैः
pārthānāmnyabhavatsādhvī devalasya priyā satī ||
tayā pūrvaṃ tapastaptaṃ tatra sthāne mahīpate
||2||पार्थानाम्न्यभवत्साध्वी देवलस्य प्रिया सती ॥
तया पूर्वं तपस्तप्तं तत्र स्थाने महीपते
sā pūrvamabhavadvaṃdhyā ṛṣipatnī yaśasvinī ||
vairāgyaṃ paramaṃ gatvā tataścaivārbudaṃ gatā
||3||सा पूर्वमभवद्वंध्या ऋषिपत्नी यशस्विनी ॥
वैराग्यं परमं गत्वा ततश्चैवार्बुदं गता
vāyubhakṣā nirāhārā samacittā''sane sthitā ||
tato varṣasahasrāṃte bhaktyā tasyā mahīpate
||4||वायुभक्षा निराहारा समचित्ताऽऽसने स्थिता ॥
ततो वर्षसहस्रांते भक्त्या तस्या महीपते
udbhidya dharaṇīpṛṣṭhaṃ sahasā liṃgamutthitam ||
etasminneva kāle tu vāguvācāśarīriṇī
||5||उद्भिद्य धरणीपृष्ठं सहसा लिंगमुत्थितम् ॥
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी
pūjayaitanmahābhāge śivaliṃgaṃ supāvanam ||
tvadbhaktyā dharaṇīpṛṣṭhānniḥsṛtaṃ kāmadaṃ mahat
||6||पूजयैतन्महाभागे शिवलिंगं सुपावनम् ॥
त्वद्भक्त्या धरणीपृष्ठान्निःसृतं कामदं महत्
yo yaṃ kāmamabhidhyāyanpūjayiṣyati mānavaḥ ||
anyopi tadabhipretaṃ prāpsyate nātra saṃśayaḥ
||7||यो यं काममभिध्यायन्पूजयिष्यति मानवः ॥
अन्योपि तदभिप्रेतं प्राप्स्यते नात्र संशयः
pārtheśvarākhyametaddhi loke khyātiṃ gamiṣyati ||
evamuktvā tato vāṇī virarāma mahīpate
||8||पार्थेश्वराख्यमेतद्धि लोके ख्यातिं गमिष्यति ॥
एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते
tataḥ sā vismayāviṣṭā pūjayāmāsa tattadā ||
tataḥ putraśataṃ prāptaṃ divyaṃ vaṃśadharaṃ tathā
||9||ततः सा विस्मयाविष्टा पूजयामास तत्तदा ॥
ततः पुत्रशतं प्राप्तं दिव्यं वंशधरं तथा
tataḥ prabhṛti talliṃgaṃ vikhyātaṃ dharaṇītale ||
tatrāsti nirmalaṃ toyaṃ girigahvaraniḥsṛtam
||10||ततः प्रभृति तल्लिंगं विख्यातं धरणीतले ॥
तत्रास्ति निर्मलं तोयं गिरिगह्वरनिःसृतम्
tatra snātvā naraḥ samyagyastaṃ paśyati bhāvataḥ ||
na sa paśyati saṃsāre duḥkhaṃ saṃtānasaṃbhavam
||11||तत्र स्नात्वा नरः सम्यग्यस्तं पश्यति भावतः ॥
न स पश्यति संसारे दुःखं संतानसंभवम्
śuklapakṣe caturddaśyāṃ jāgaraṃ tasya cāgrataḥ ||
yaḥ karoti nirāhāraḥ sa putraṃ labhate dhuvam
||12||शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यां जागरं तस्य चाग्रतः ॥
यः करोति निराहारः स पुत्रं लभते धुवम्
piṃḍanirvāpaṇaṃ tatra yaḥ karoti samāhitaḥ ||
tasya putratvamāyāti pitarastatprasādataḥ
||13||पिंडनिर्वापणं तत्र यः करोति समाहितः ॥
तस्य पुत्रत्वमायाति पितरस्तत्प्रसादतः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṃḍe pārtheśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma trayastriṃśo'dhyāyaḥ || 33 ||